Büşra
@Justbusu
Seninle Başlamadı/Mark WOLYNN
#kitapyorumu
Kalıtsal aile travmalarımız ve bu travmaların kim olduğumuza etkisi gibi karmaşık bir konuyu basit bir dille bizlere anlatan kitapta herkes kendisinden bir parça bulacaktır.
Davranışlarımızın sebebi her zaman bizden kaynaklanıyor olmayabilir. Hoşunuza gitsin ya da gitmesin eğer travma döngüsü bir noktada kırılmazsa nesillerce aktarılmaya devam edebilir. Halının altına süpürülmüş onca sorun da yıllar sonra, beklenmedik bir anda ortaya çıkabiliyor. Bazen geçmişe gidip size ait olmayan ama hissini yıllarca taşıdığınız acılarla yüzleşmek zorunda kalabiliyorsunuz. İşte bu noktada bir karar vermeniz gerekiyor. Bu his kalıtsal olarak aktarılmaya devam etmeli mi yoksa avuç içlerinizde nesiller boyu taşınmalı mı?
Hayatına ve duygularına farklı bir açıdan bakma arayışında olan herkesin okumak isteyeceği türden bir kitaptı çünkü geçmiş hiçbir zaman unutulmuş değildir hatta geçmiş geçmiş bile değildir.
"Neyi hayal edersek onu mümkün kılarız.’’
‘’Aradığınız hazine, belki de girmekten korktuğunuz mağarada saklıdır.’’
Reklam
Osami DAZAİ’nin yarı otobiyografik romanı olan İnsanlığımı Yitirirken romanı karakterin küçüklüğünden itibaren hayatta kendisine yer bulamamasıyla başlıyor. Yüzüne yerleştirdiği maskeyle yaşamına devam ederken ruhunun ve bedeninin sınırlarını zorlamaya devam ediyor.
Kalabalık bir ailede yapayalnız büyüyen Yozo yaptığı her davranışı ve dile getirdiği her düşünceyi şakaya vuruyor ve kendisini bir ’soytarı’ olarak nitelendiriyordu. Bir süre en büyük korkusu insanların onun yaptığı bu hileyi anlayacak olmasıydı. Zaman geçtikçe anlam arayışı içerisinde ailesinden uzaklaştı ve depresyon, yalnızlık, topluma ve kendine yabancılaşma gibi konularla boğuşmak zorunda kaldı. Başarısız intihar girişimlerinden sonrasında da hayat onun için hiçbir zaman sadece fiziksel acıdan ibaret olmadı çünkü Yozo yıllarca mutluluk hissine ulaşamamanın verdiği acı içerisinde sıkışıp kaldı.
‘‘Mutlu muyum? Aslında küçüklüğümden beri insanlar sürekli şanslı biri olduğumu söylüyor ama bana sorarsanız cehennemde gibi hissediyorum, bana şanslı olduğumu söyleyenlerse benimkiyle kıyaslanamayacak ve ölçülemeyecek kadar mutlu görünüyorlar’’
‘‘Parya diye bir kelime vardır. İnsan toplumunda bu kelime başarısızları, ezikleri, ahlaksızları belirtmek için kullanılır. Ben doğduğumdan beri kendimi ‘parya’ gibi hissediyorum.’’
Lütfen bu odayı çalıştıran kolu çevirmeyi durdurun ki nefes almayı bırakayım.
Reklam