Bir Küçük Bıcırık
@Justdoit_23
80 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bazıları boyun eğer kaderine razı olur. Bazıları umut peşinde koşar ömrünü bu yola adar. Max aşkının peşinde koşuyor. Hiç durmamacasına. Ölürken bile sevdiği kadın "Nadia" onu hiç yalnız bırakmıyor. Ruhuyla ve anılarıyla.
Üniversitede çalışan Maya ile Profesör Max'ın tanışmasıyla bir çok yaşam öyküsü su yüzüne çıkıyor. İktidarın insanların hayatlarıyla nasıl oynadığını öğreniyoruz bu öykülerde.
Hayat kimine güzel kimine zor. Aslında herkes aynı kavramdan bahseder ama herkes aynı yaşamaz. Bazıları el üstündeyken bazıları kenara itilir. Bu kitapta el üstünde tutulanların kenara itilenleri nasıl ezdiğini anlayabilirsiniz. Acıyı yaşatan kader midir insanlar mı?
Hikayenin nasıl muhteşem bir kurguyla sonlandığını merak ettiğimden kitabı hemen bitirmek istedim. Ama fark ettim ki bu kadar derin karakterleri hayatımdan çıkarmak pek de kolay değilmiş. Her konu bir yapboz parçası sanki. Eğer biri eksik olsa hikaye yarım kalır. Her şey o kadar dengeli ve gerçek ki. Kaba bir tabir olacak ama Livaneli edebiyatının hastasıyım. Okur, okutur, okunur ve seve seve tavsiye edilir.
80 sayfaya sığdırılan 24 saat benim için bir ömür gibiydi. İçinde o kadar çok his barındırıyordu ki. Acıma, aşk, hırs, şehvet... Her duygudan bir tutam katılmıştı. İşin ilginç tarafı o kadar çok duygu tattırmış olmasına rağmen insanı yormamasıydı. Gayet akıcı, sade bir dille yazılan kitap nasıl oluyor da bir insanın hislerini özellikle bir kadının hislerini bu kadar etkileyici anlatabiliyor anlamak güç. Özellikle yazan bir erkekse. Bu sebeple Stefan Zweig'e hayranlığım arttı. Betimlemesinin en iyi olduğu ve size dünyasının kapılarını aralayan en iyi kitaplardan biri. Bir şeye bağlanmanın, insanı nasıl yok edip, robotlaştırdığını en gerçekçi biçimde gözler önüne sermiş. Sonunun mutlu bitmesini isterdim. Aşkı anlatan pembe dizi vari kitaplardan çok ayrı benim için.
Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört SaatStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,7bin okunma
Bu hikaye müthiş bir adamın hikayesi. Hayatı zorluklarla dolu olan ama zor zamanlarında bile çok çalışan bir adam Tesla. Ama ona hayran olma sebebim çok çalışması değil insanlık için çalışmasıdır. Hani biz başarıyı para olarak görürüz ya Tesla öyle değildir. Paraya önem vermez. Birçok şeyi o icat etmiştir. İcatları çalınmıştır. Ama o hala devam eder buluş yapmaya. Bu güzel adamı tanıyan kişi sayısı çok azdır. Tanınmamasının sebebi de gayet açıktır zaten. Neden tanınmaz Tesla? Çünkü o diğer bilim adamları gibi çıkarcı değildir. (Bazı bilim adamlarını ayrı tutuyorum.) Kendi için değil insanlık için çalışır. Ben onu hep "Bırakın gerçeği gelecek söylesin ve herkesi eserlerine ve başarılarına göre değerlendirsin. Bugün onların olsun. Ama uğrunda çalıştığım gelecek benimdir." sözüyle hatırlarım. Tesla sadece bu sözü söyler ona haksızlık yapanlara. Bu kadar mükemmel mi bu adam demeyin. Çünkü kimse mükemmel değildir. Ama biraz farklıdır işte. Eğer biyografi okumayı sevmiyorsanız merak etmeyin. Kitabın öyle bir kurgusu var ki. Okuduğum ilk ve en güzel biyografi kitabı.
Pişmanım! Bu kitabı nasıl erteledim diye pişmanım. Bence herkesin okuması gereken bir kitap. Küçücük bir çocuğun hayatı bu kadar erken tanıması ve bizlere tanıtması takdire şayan bir şey.Hikayenin gerçek bir yaşam öyküsü olması insanı dahada duygulandırıyor. Gözüm yaşlı okudum. Eğer okursanız kendinizi o çocuğun yerine koyun. Onun taşıdığı yükü taşıyabilir miyiz? Sanmam. Hikayeye başlarken küçük bir hayal kayığına binin. Okudukça çekin kürekleri. Eğer yolun sonuna gelebildiyseniz okuduğunuz hikaye boş değildir. Şuan aklımda iki şey var. Birincisi, devam kitaplarını alacağım. (Güneşi Uyandıralım ve Delifişek) İkincisi, hayatıma artık bu küçük çocuğun gözünden bakacağım. Büyüyün ama çocukluğunuzu kaybetmeden. Duygularınızı öldürmeden. Sevgilerle! (Tekrar söylüyorum bu duyguyu kaybetmeyin. Sevgiyi kaybetmek İNTİHARDIR.)
Ahmet Şerif İzgören benim en favori yazarlarımdandır. Kitabı okuduktan sonra düşündüm. Gerçekten dünyada iyi kalpli, yardımsever insanlar var. Süpermen olmayın hayatta. Lafta kahraman olup sıkışınca kaçanlardan olmayın. Uğur böceği olun. İyi, saf, doğal. Bir sürü insan uğraşıp didinirken yardım etmek için.Vay be adamlar uğraşıyor ben yapamam ki işim var demeyin. Adım atın, uğraşın bir şeyler için. Ormanda bir gün yangın çıkmış. Bir serçe küçücük gagasıyla su taşıyormuş. Diğer hayvanlar dalga geçmiş onunla, küçümsemişler. Serçe hayvanlara dönüp "Benim elimden gelen bu demiş."(Hikayeyi Ahmet Şerif İzgören'den duydum.) Elinizden geleni yapın insanlık için. Yardıma muhtaç o kadar insan var ki. Bu yüzden bu güzel adama ve diğer uğur böceklerine sonsuz saygı ve minnet duyuyorum. Eğer bu kitabı almakta kararsızsanız kesinlikle alın derim. Çok şey kazanırsınız. Sevgilerimle! (Size de tavsiye ederim insanları sevmeyi.)
