Kahrolası bir kibrin peşinde,
Harcadık güzellikleri bencilce.
Oysa;
Her gönül çelenin gönlünde,
Herkes güzeldi kendince.
Ama ya aşk bitince anlıyoruz,
Ya da terk edilip gidince.
Mek
Şurası kesin ki, bu güzel bir fıkradır:
«Filanca Baba, eşiniz hastalıktan öldü; neden bir doktor çağırmadınız?»
«Ne gelir elden, biz fakir kişileriz, kendi başımıza ölürüz.»