Bir gün ona öfkeyle, kısık sesle: «Hancının işi, herhangi birine yavan yahni, dinlenme, ışık, ısınma, kirli nevresimler, hizmetçi, pireler, gülümseme satmaktır» diyordu. «Geçenleri kapmak, cılız keseleri boşaltmak, şişkinleri dürüstçe hafifletmek, yolculuk eden aileleri saygıyla konuk etmek, erkeği sızdırmak, kadını soyup soğana çevirmek, çocuğu ayıklamak; açık pencereyi, kapalı pencereyi, ocağın başını, koltuğu, sandalyeyi, iskemleyi, tahta sırayı, tüy yatağı, pamuk şilteyi, saman yığınını hesaba yazmak; gölgenin aynayı ne kadar eskittiğini bilmek, onu da hesap pusulasına eklemek, cehennemin bütün ifritleri adına, yolcudan her şeyin parasını istemek, köpeğinin yediği sineklerin parasını bile!»