Fehmi Çalışkan
@Kaliskan
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Aç köpek fırın deler
[Allah kimseyi açlıkla imtihan etmesin] Öfkeyle Tanrı’ya bağırarak dedim
“Yüce Tanrım tam bir adisin”
Büyük bir kızgınlıkla gökyüzüne bakıp dişlerimi sıktım ve hiddetle başımı sallayarak
“Adinin teki değilsen ne olayım” dedim.
Sonra birden tavrım değişti, sahte bir dindarlıkla dua etmeye çalıştım ama başaramadım.
Kendi aç, yeleğini satıp yardım ediyor
Kendi aç, yeleğini satıp
yardım ediyor
Birden durdu. Göz göze bakıştık.
"Bir Schilling!" dedi. "Süt parası." Başını yana eğmişti. Fena yakalanmıştım. Ceplerimi arandım:
"Süt parası. Evet, şey, bu devirde para durumları fena. Sıkıntıdasınız anlaşılan."
"Dünden beri ağzıma lokma girmedi." dedi
adam. "Meteliğim yok, bir iş de bulamadım henüz."
"İşçi misiniz?"
"Evet, iğneciyim."
"Ne?"
"İğneci. Ama kunduracılık da gelir elimden."
"O zaman iş değişir." dedim. "Az bekleyin burada. Biraz para bulabilirim size, üç beş kuruş." Koşar gibi PUestraede’ye gittim, ilk katta bir rehinci biliyordum, daha önce gitmişliğim yoktu hiç, bu adama. Sokak kapısından içeri girince hemen yeleğimi çıkardım, katlayıp koluma aldım; merdivenleri
çıkıp dükkânın kapısını tıklattım. Selâm verip yeleğimi tezgâhın üzerine bıraktım.
"Bir buçuk kron!" dedi adam.
"Peki, peki, teşekkür ederim!" cevabım verdim. "Çok dar gelmeseydi bırakmazdım ya!”
Parayı ve makbuzu aldım. İyi ki bu yeleği hatırlamıştım. Güzelce bir kahvaltı için bana da para artacak, o zaman "gelecekteki suçlar"
yazımı akşama kadar bitirebilecektim.
Hayatı o anda daha güzel
bulmaya başlamıştım; başımdan savmak için, acele, adamın yanma döndüm.
"Buyurun!" dedim. "İyi oldu, önce bana başvurdunuz, sevindim bu işe.”
Parayı aldı adam, süzmeye başladı beni. Durmuş, neden bakıyordu böyle? İçimden, onun en çok pantalonumun diz kapağını incelediği hissi uyandı; bu yüzsüzlük yordu beni. Yoksa bu serseri, beni göründüğüm kadar fakir mi sanıyordu? Bana on kron kazandıracak bir makale yazmaya, hemen hemen başlamış değil miydim?
Hem ilerisi için korktuğum da yoktu, dövülecek nice demirlerim vardı ocakta. Böyle aydınlık bir günde bir bahşişi gözden çıkarmışsam bu andavallıya ne oluyordu? Bakışlarına içerlemiştim, ayrılmadan önce ona bir ders vermek
MECBURİYET ÇOK GÜZEL BİR ESER
ANAFİKİR
Savaşın anlamsızlığı, bireysel özgürlük ve sorumluluk arasındaki çelişkileri sorgulayan bir hikayeyi anlatır. Roman, ana karakterin savaşın ortasında kendini ve inançlarını sorgularken, zorunluluklar ve seçimler arasındaki çatışmayı derinlemesine irdeler.
MİNİ ÖZET
Ferdinand Avusturyalı’dır
Askere alınmamak için İsviçre’ye
yerleşir.
HATIRLAYALIM
Birinci Dünya Savaşı
28 Temmuz 1914 tarihinde başlar
11 Kasım 1918 tarihinde sona erer
Yaklaşık 20 milyon insan ölür
20 milyon kişi de yaralanır
İkinci Dünya Savaşı
1 Eylül 1939 tarihinde başlar
2 Eylül 1945 tarihinde sona erer.
15 milyon asker 45 milyon sivil toplam 60 milyon insan ölür
25 milyon kişi yaralanır
Savaş karşıtı görüşleriyle tanınan Zweig
1. Dünya Savaşı boyunca bu görüşlerini yaymayı kendine misyon edinmişti.
Avrupalı ve "dünya vatandaşı" kimliğine
büyük değer veren yazar, yapıtlarında savaşın
yıkıma uğrattığı "eski dünya"nın değerlerinin kayboluşunu büyük ölçüde dert edinmiştir.
Mecburiyet'in ana karakteri
ressam Ferdinand da savaş sırasında