Fehmi Çalışkan
@Kaliskan
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Tarih Vahşetlerle Dolu
“İki Şehrin Hikayesi” Kitabı
Hakkında Kısa bir Değerlendirme:
Eser, tarihî bir roman özelliği taşıyor.
Yazar, romanda Fransız İhtilali’nin karanlık yüzünü göstermeye çalışmış.
İhtilal öncesi ve sonrasında burjuva ve aristokrasi arasındaki kanlı çatışmalar anlatılmış.
Ara sıra yaşadığım zaman diliminin iyi olmadığını düşünürdüm. Yaşlı dünyanın sakinleri rahat durmayınca insanı üzen bir çok şey beni de etkiliyor ve böyle düşünmeye sevk ediyordu. Mesela bu yazı yazarken haberlerde duydum; “79 kişinin yanarak vefat ettiği Kartalkaya’da diğer otellerin müşterileri hiç bir şey yokmuş gibi kayak yapmaya devam ediyormuş.”
Adım Adım Dünya Tarihi programları ve son dönemde okuduğum tarihi kitaplarından anladım ki tarihin derinliklerinde ne vahşetler yaşanmış ve ne çok canavar ruhlu insan varmış.
Bu kitaplardan biri de Charles Dickens’in,
“İki Şehrin Hikayesi” kitabı.
Dickens, devrimin idealist amaçlarının nasıl kana bulanabileceğini, masum insanların bile bu süreçte nasıl katledildiğini göstererek, insan doğasındaki vahşeti gözler önüne sermiş. Devrim sırasında muhaliflerin sistematik şekilde idam edilmesi, halkın bunu kadın-erkek bir “eğlenceye” dönüştürmesi ve kalabalıkların “ölümü izlemekten” zevk alır hale gelmesi akıl alır gibi değil. “Halkın giyotin izlerken duyduğu coşku, bir tiyatro oyunu izler gibi.” ifadeleri bu durumu çok iyi izah ediyor.
Kitaptan bir kaç örnek vermek istiyorum:
Madame Defarge’nin ailesine yapılan zulümlerin intikamını almak için öfkeyle harekete geçmesi. Onun nefreti, bireysel acıların toplumsal şiddetle nasıl iç içe geçtiğini gösteriyor. Özellikle aristokratların katledilmesi ve nefretin masum insanlara yönelmesi çok kötü.
Bastille’in halk tarafından basılması, devrimin çok önemli bir anı olarak anlatılıyor. Halbuki bu zaferin arkasında, bir
Kuşlar da gitti
Yaşar Kemal
76 Sayfa
1978’de yayınlanmış
Kuşlar da Gitti, İstanbul'un çürüyen kirlenen yüzünün ve insanlığın da şehirle birlikte
yok oluşunun romanıdır.
Kuşların bir zamanlar mekan tuttuğu İstanbul'da bazı çocuklar onları yakalayarak cami, kilise ve sinagogların kapılarında 'azat buzat beni cennet kapısında gözet' diyerek satarlardı.
Fakat bir süre sonra satamaz ve ekmeklerini çıkaramaz olmuşlardı.
İşte kitaptan bir diyalog;
"Ne için iki buçuğu verecekmişim de kuşu havaya atacakmışım?"
"Sevap için, sevap için ... "
Kısa boylu, sarı saçlı bir delikanlı sözü aldı :
"İyi vallahi," dedi. "Siz kuşları tutup günaha girecek, biz kurtarıp sevaba nail olacağız, öyle mi?"
Evet ne yazık ki doğru söz buydu.
Peki eskiden kuşçu çocuklardan
kuş alıp onları sevindiren ve kuşları özgürleştiren insanlar şimdi niye çok azalmıştı?
Yine kitaptan cümlelerle buna cevap verelim;
Kuşlar da gitti," dedi Mahmut.
Sonra hiç konuşmadık Kuşlar da gitti,
kuşlarla birlikte de..Ne olacak, kuşlar da gitti.
Azgın suratlı, bereli adamlar, gözleri velfecr okuyan, camiden Allah’la yaman bir dövüşten çıkmışçasına, yüzlerinin olanca nurunu
orada, içerde bırakmış çıkan insanlar, mürnin mi bunlar, bu öfkeden bastıkları yeri çatlatanlar, bunlar mı mümin?
Kuşlar da başlarını alıp gittiler, çoktaan ...
Şu Taksim alanında birbirlerini ezenler,
o kadar insanın içinde hak tu, diye ortalığa tükürük savuranlar, sümkürenler, sümüklerini
ağaç gövdelerine sürenler, hasta yüzlüler,
vıcık vıcık boyalılar, suratlarından
