Katerina İvanovna

Katerina İvanovna
@Katenka
Eğer bir toplum, herkesin 'kendinin kurmadığı bir dünyada korku ve yabancılık' içinde yaşadığı hissine kapıldığı bir aşamaya gelmişse, o toplumun vazgeçtiği dünyayı Attila kurar.
Reklam
Akıl ile ahlakın ilişkisi karşılıklıdır. Kurbanlık bir hayvan rolünü üstlenen kişi aklının geçerliliğini savunması için gereken özgüveni de yitirir. Aklının geçerliliğinden kuşkulanan insan, kişiliğinin değerini savunması ve kişiyi değerli yapan ahlaki öncülleri keşfetmesi için gereken özsaygıdan mahrum kalır.
'Geçmiş günlerin anılarına daldım ama bütün o anılar bir efsunla sanki benden uzaklaşmış, kendi bağımsız hayatlarını yaşıyorlardı. Ben sadece uzak ve biçare bir seyirciydim, onlarla aramda derin bir uçurum açılmıştı, anlıyordum. Bugün boştu kalbim ve çalılar bitkiler o zamanlardaki büyülü kokularını yitirmişlerdi, anlıyordum. Servilerin arasında boşluklar, fasılalar belirmiş, tepeler kavruklaşmıştı. Ben eski ben değildim; çağırsaydım getirseydim de konuşsaydım onunla, duymaz anlamazdı beni. Yüzü eskiden tanıdığım bir adamın yüzü olurdu da benim yüzüm olmazdı, benim bir parçam bile olmazdı.'
Umutsuzluk içinde onu sevmeye çalıştım ama aşk kalplerimizi yaratan güçtür, kalplerimiz o gücü yaratamaz.
Ne bileyim ben böyle her şeyi düşününce, her şey de beni düşünür sandım.
Reklam