Özge keskin
@Kekikk
Lisans
izmir
izmir, 16 Ocak
21 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ben, KirkeMitoloji - Fantastik
Mitoloji benim için Madeline Miller ile tanışana kadar bir sürü karakterle dolu, karmaşık hikayelerden oluşan bir türdü. Bu kitap ile yolculuğum boyunca birçok ölümlünün, titanın, Olimposlu tanrının, canavarın dünyasını anahtar deliğinden izliyor gibiydim. Kirke ile birlikte Helios tarafından yakıldım, kendi yaralarımı sarmak için ormanda ilerledim. Sarı çiçekleri toplarken yanındaydım ve Skylla'ya duyduğu kıskançlığı içimde hissettim. Glaukos'u birlikte sevdik, sonrasında sevgimizi birlikte gömdük. Sürgün yıllarını birlikte geçirdik, otları birlikte topladık ve taze kokularını birlikte aldık. Gemiciler adaya geldiğinde şarabı içtikten sonra vücutları parçalanırken ben de oradaydım. Kemiklerin çatırtısını hâlâ duyabiliyorum. Daidolos'un hediyesi olan dokuma tezgahında hikayenin yünleri ilmek ilmek bana da işlendi ve daha nicesi. Benim için okunmaya değer bir kitaptı ve mitoloji konusunda bazı ön yargılarımı kırmamı sağladı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kirke, Glaukos İle TanışıyorMitoloji - Fantastik
Babamın ışığının yanında durmuştum. Aietes'i kollarımda tutmuştum, yatağım ölümsüz ellerin dokunduğu kalın, yün battaniyelerle doluydu. Ama o âna kadar hiç ısınmamıştım bence.
Özge keskin
, 2022 okuma hedefini ekledi.2022 OKUMA HEDEFİ
7/10 kitap - %70 tamamlandı
7 kitap okudu
10 kitap
1.985 sayfa
4 inceleme
1 alıntı
Babalar ve OğullarıRoman
Herakleitos'un da dediği gibi değişmeyen tek şey değişimin kendisidir. Yenilik hayatımız boyunca kapımızı birçok defa çalar. Yeni düşünceler, akımlar, görüşler, kanunlar, inançlar... Bazarov bu misafiri kapıda bırakmamış, onu dinlemiş ve eskinin taktığı zincirleri kırmış, yolunu kendi inancı doğrultusunda çizen meraklı bir insandır. Acıma, aşk gibi duygular Bazarov için insanın zayıflıklarıdır, fakat insanın buna karşı koyması ne kadar olasıdır? Her an bir Anne Sergeyevna bizi kendimizle çeliştirebilir.
Zincirlerimizi bir kere kızdığımızda artık önümüzde daha önce karşılaşmadığımız, sormadığımız sorular belirir. İnsan alışkanlık sınırının dışına çıkmayı pek istemez. Bu nedenledir ki oğullar babalarıyla aynı dili zaman zaman konuşamaz. Arkadiy, Bazarov ve babalar arasında olan da budur. İnsanın yıllardır kafasına yerleşmiş kalıp bir düşünceyi kırmak sanıldığı kadar kolay değildir. Her insan buna istekli de değildir. Bu çatışma karakterlerimiz Bazarov ve Pavel Petroviç'i düello yapma noktasına kadar götürür.
İncelememi kitaptan bir alıntı ile bitiriyorum. Herkese keyifli okumalar.
" Vay! Aferin, bir karınca yarı ölü bir sineği götürüyor. Götür birader, götür! Sana karşı koymaya çabaladığına aldırma... Doğanın sana verdiği, acıma duygusundan yoksun hayvan olma özelliğinden yararlan; sizler bizim gibi yıkılmış değilsiniz birader!"