Mağazadan çıktığında Sarah; dünyanın öbür ucunda,
Hindistan'da saçlarını veren o kadını ve o saçları büyük bir sabırla tarayıp işlemden geçiren Sicilyalı işçileri düşündü. Saçları tek tek bir tüle tutturarak bir araya getiren o kadını düşündü... O an bütün evrenin, o iyileşsin diye el ele verdiğini hissetti. Aklına Talmud'daki şu cümle geldi: "Bir insanı kurtaran, bütün dünyayı kurtarmış sayılır." Bugün bütün dünya onu kurtarıyordu ve Sarah dünyaya teşekkür etmek istiyordu.
Evet, burada, hâlâ hayattaydı.
Ve uzun bir süre daha burada olacaktı.
Bunu düşününce yüzünde kocaman bir gülümseme belirdi.
Benim her daim söylediğim şu cümleler geldi aklıma;
Eğer kendini arıyorsan, hepimiz birbirimize bağlıyız unutma!
Dünyanın öbür ucunda hiç tanımadığımız, varlığından dahi haberdar olmadığımız insanlarla bizi buluşturan sebepler olur her zaman. Bir buluşma yeri, bir görüş alanı yoktur ama görünmez bağlar birbirimize vereceğimiz hizmet için hep var olur..
Tıpkı farklı ülkelerde yaşayan ama kaderin onları nerden nereye diyebileceğimiz bir şekilde birbirine hizmet ettirdiği planlarıyla bağlayan Smita, Guilia ve Sarah gibi...
Çok anlamlı, çok değerli,tam kararında bitirilmiş bir kitap.
Şahsen içinde kendimi gördüğüm o kadar çok satırlar var ki, kendimi neden takdir etmediğime hayiflandim... Kendi omzumu öpmek, sıvazlamak hakkımdır dedim...
Herkesin kendinden bir parça bulacağı bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Kesinlikle tavsiye ederim