Artık yanlış seçimlerin, giden sevgililerin, yanlış zamanda sevilen doğru kişilerin, doğru zamanlarda sevilen yanlış insanların, değerini kaybettikten sonra anlayan ,yüreğine taş oturanların ardından ağlanmayı, sızlanmaya ve ah etmeyi bırakmıştım. Herkes aşkını kendi yalnızlığı ve sessizliği içinde yaşıyordu. Kendimize ait sevdalar bazen serkeş asi ve kontrolsüz ,bazen de sakin ve hüzünlü bir hale bürünüyordu.