Kitapsever Sena
@KitapseverSena
Merhaba, ben Kitapsever.
Okumayı ve yazmayı çok seviyorum.
İnstagramdaki bookstagram hesabımda okuduklarımı sizinle paylaşıyorum.
"Sıradan bir hayat en iyisi. Onunla savaş, bununla mücadele et derken, sonunda hayatından oluyorsun.
Kitapsever Sena
Inşallah ben de okuyacağım bu yıl 😍
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kötü deneyimlere rağmen hala bir umut olduğunu görmek istiyorsan dışarıda ailecek geçirilecek eğlenceli bir gün ayarla.
Kitapsever Sena
Bu kitaba bayılıyorum 😍 okuduğum ilk genç kurgu ve okuduğum ilk yabancı dilde Roman olması nedeniyle bende çok özel bir yere sahip✨
Tarih dediğimiz şey sürekli bir geçmişi düzeltme çabası aslında...
Kitapsever Sena
Ben de okudum, çok güzeldi ❤️
Tom Hazard (isimlerinden sadece biri bu) 41 yaşında bir tarih öğretmeni. Tabi biz 41 diye biliyoruz ama aslında çooookk daha fazlası. Shakespeare ile sahne almış, Kaptan Cook ile sefere çıkmış… O kadar çok anlayacağınız.. Bunun sebebi de bir hastalığının olması. 1890 yılında bir doktor araştırmaları sonucunda bu hastalığa “Anageria” ismini vermiş. Yaşlanmıyorsunuz! Daha doğrusu normal insanlardan çok daha yavaş sürede o yaş alma değişimlerini gösteriyorsunuz vücudunuzda.
Düşünsenize çevrenizde böyle birinin olduğunu. Ürkütücü değil mi? Ki Tom zamanında annesini de bu sebepten kaybetmiş. Cadı olduğu gerekçesiyle katledilmiş. O andan sonra tüm hayatı kaçmakla geçmiş. Bir yere ait olamaz, birini sevemez.. Aşk onun ve onun gibiler için en tehlikeli şey!
Tom artık bu hayattan çok sıkılır. Yalan söylemek, saklanmak istemez daha fazla. Ama o kadar yıllık ömründe yaşamak için tek bir sebep sunar kendine. Onu gerçekleştirmeden ölmeyecektir!
Yazarın ilk olarak #geceyarısıkütüphanesi kitabını okudum. Şöyle bir yorumlara baktığımda o kitap bundan daha çok sevilmiş ama benim için tam tersi oldu. Onu da çok sevmiştim evet ama #zamanıdurdurmanınyolları nı okuyunca bu kitap bir adım öne çıktı benim için.
Araftaysan ve artık kendini bulman gerekiyorsa belki de yapman gereken ilk şey bir yere ait olmak
Kitapsever Sena
Harika yorumlamışsınız, merak ediyorum 😍
"1984, Güney Kore’nin çalkantılı zamanları. On beş yaşındaki Gim Conghun, hastane odasında gözlerini açtığında başkalarının düşüncelerini okuyabildiğini fark eder. Trafik kazası geçirmiş, babasını kaybetmiştir. Hayatta kaldığı için, ülkede büyük üne kavuşur. O artık Mucize Çocuk’tur; gazetelere, televizyon programlarına çıkar, yeteneği devletin de dikkatini çeker. Oysa onun tek istediği hiç görmediği annesini bulmaktır."
.
.
Yukardaki kısım kitabın arka kapak yazısı. Okuduğumda çok ilgimi çekmişti konusu ve kitap hakkındaki yorumlara bakmadan satın aldım kitabı. Evet zihin okuyan bir çocuk ama aşık olduğu anda bu özelliğini kaybedeceği söyleniyor. Çocuk ne zihin okuduğuna mutlu ne de bu özelliğini kaybetmesine. Üstelik aşık da değil tam manasıyla. Aşık olduğunu sandığı kız aslında önceden erkekmiş ve şu an kız gibi yaşamak istiyormuş.(!) Bu ve bunun gibi anlam veremediğim bir sürü konu vardı kitapta. Annesini arıyor ve annesini aradığı zamanlarda annesinin bir vatan haini olabileceğini öğreniyor. Geçirdikleri kazadan sonra ölen babasının kendine ve tüm gazetelere, televizyonlara kahraman olarak lanse edilmesini de anlamıyor. Çok karışık bir yorum oldu farkındayım ama anlayın işte ne kadar kafam karıştı okurken
Kitaptan en çok uzaklaştığım nokta mucize çocuğun iç seslerinin de normal konuşmasının içinde geçnesi. Yahu içinden mi dışından mı söylüyor söyledillerini anlayamadım bir türlü. Mesela mesele sadece zihin okuma olsa yine derli toplu bir kurgu çıkabikirdi ortaya ama yarısından sonra büyük ihtimal Kore'nin o dönemlerini yansıtan konuşmalar geçiyor ve ben çok fransız kaldım o bölümlerde. Sonrasında annesini bulmak için uğraştığı bölümler de çok dağınıktı.
En beğendiğim bölüm ise çocuğun zihin okuyabildiğini öğrenen devlet yetkililerinin bu yetekten yararlanmak
Kitapsever Sena
Çocuğun yeteneğinin sömürülmesi Kore'de, geçmişte oldukça yaygındı. Özellikle de Joseon zamanında. Eğer birisi olağanüstü bir özelliği varsa - inanışları gereği- ya tanrı tarafından lanetlendigi için ya da "büyüklerin" işine gelmediği için öldürülür veya etkisiz hale getirilirdi. Tabii işlerine gelebilecek bir yeteneği varsa onu sonuna kadar sömürürlerdi işleri bitince de bir kenara atarlardı. Özellikle de devleti yöneten kesim. Halk içinde de birbirlerine böyle davranmaları yaygındı, imam ve cemaat mevzusu😬. Kısacası 20.yy'ın ilk yarısına kadar böyle bir durum hakimdi. Yazar da "eğer modern bir biçimde bu düzen devam etseydi nolurdu acaba? "yı düşünmüş olabilir. 😔 Tabii bu sadece bir tahmin. Henüz kitabı okumadım ama hikayenizde gördüğüm zaman listeme ekledim ☺️