Uzun vadeli planlar yapıyorlar, oysa bu tür bir erteleme öncelikle onlardan günü çalar, daha sonrasını vadederken bugünün yaşantısını koparıp alır. En büyük yaşam engeli, yarına dayanıp bugünü tüketen beklentidir.
Diğer bir deyişle, insanların yaşayış şekillerini şimdi bile anlayamıyorum. Mutluluk fikrimin diğer herkesin mutluluk fikriyle tamamen çelişmesinden korkuyorum. Bu korku beni tüketiyor, bazen geceleri kıvranmama, acı içinde inlememe, deliliğin eşiğine gelmeme neden oluyor. Mutlu muyum ?
Son derece kötü olsa da, toplumlar insanların, tersi durumda yaşamı olanaksız bir hâle getirecek güçsüzlüklerle yaşamalarına izin veren düzenlemelerdir. Belki de bu düzenlemelerin en önemli olanı, ölümlü varlıkların bilinçli varoluşlarının en büyük saçmalığımı gizleyendir; gizlemeyi başaramayınca, gizlenmemiş, bilinen varlıklarının olası zehirli etkilerini zararsız hâle getiren bir düzenleme.