Kendime not...
Geç kalmadın, çünkü hayatın rayları başkalarının makaslarıyla döşenmedi.
Erken de gelmedin, vaktinden önce açan çiçeğin ayaza kurban gidişi gibi bir telaşın içine düşmedin.
Ne kaçan bir otobüsün egzoz dumanında bıraktın umutlarını, ne de peronunda beklediğin o tren seni terk etti..
İnsan genellikle hayatı, herkesin aynı çizgiden başlayıp aynı bitiş çizgisine koştuğu bir yarış pisti sanır. Oysa yaşam, her ruhun kendi rotasını çizdiği uçsuz bucaksız bir okyanus...
Kiminin rüzgarı şafak vakti dolar yelkenine, kimininki ise gün batımının kızıllığında sakin bir limana yanaşır...
Senin zaman çizelgen, yalnızca senin parmak izlerine göre şekillenmiş eşsiz bir haritadır.
Başkalarının yazı, senin kışın olabilir. Bu seni eksik kılmaz, sadece hazırlık evresinde olduğunu gösterir.
Şöyle düşün.. Kaçırdığını sandığın her fırsat, aslında senin menzilinde olmayan bir duraktı. Gerçekten sana ait olan her neyse, o senin adımlarını bekler.
Unutma ki.. Güneş her sabah aynı saatte doğmaz, her meyve aynı ayda olgunlaşmaz.
Sen ne bir saniye geridesin, ne de bir adım önde.
Tam olman gereken yerde, kendi hikayenin tam kalbindesin..
Gül, vaktinden önce açmaz, derler.
Kendi mevsimine güven..
Senin çiçek açacağın o an, evrenin en doğru anı olacak...
Vesselam..✍️☘️😇
“Yıkma kızım yuvanı, Hakkı bırakılır mı?" diye ağlamaya başladı. Bence de yıkmasın valla, bence de Hakkı bırakılmaz. Biz hayatımıza girdiğinden beri Hakkı'yı beyaz atlı prens bildik.
Hakkı bizim için yıllardır bir süper kahramandır. Kurtarıcımızdır bizim Hakkı. Tek başına bir Kuvayı Milliye birliğidir. Aslandır Hakkı. Abimi, beni, ablamı, üçümüzü toplasan bir Hakkı etmeyiz biz. Hakkı kral. Hakkı canımız ciğerimiz.
Bugün 23 Nisan…
Çocukların gülüşüyle aydınlanması gereken bir gün.
Ama bu yıl, içimizde eksik bir çok ses var.
Bir çok sıramız boş… Bir çok kahkahamız yarım..🥺
23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı bize her zaman umudu, neşeyi, yarını anlatırdı.
Bu gün ise o yarınların bazıları yarım kaldı..😔
Kahramanmaraş’ta yaşanan o acı günde,
hayatının baharında olan çocuklarımızı, öğrencilerimizi, geleceğimizi kaybettik.
Defterleri açık kaldı, hayalleri yarım, oyunları sessizliğe karıştı…😔
Bugün 23 Nisan…
Onların bayramıydı..
İçimiz buruk, biraz sessiz ve çokça hüzünlü...
Bugün bir çocuğun başını okşarken,
bir gülüşe ortak olurken,
içimizden sessizce onları da analım lütfen…
Rahmetle, saygıyla, hüzünle...☘️😔🥺