Zaman değil de dünya geçiyormuş insanın üzerinden.Bir parçan yollarda hayal, bir parçan evlerde çürüme fotoğrafı, bir parçan çarşıların ipinde arzu. Herkes kayıp,insan ölülerine yetişemiyor. Azıcık yavaşlasa, azıcık soluk
alayım, hayal kurayım, yaramı seveyim...Dünyanın dışına düşecekmiş korkusuyla daha hızlı koşmaya başlıyor.