Benim adım Tisaanah. Özgür bir kadınım, ama aynı zamanda hala bir köleyim. Birçok şeyin parçasıyım ama kendi başıma bir bütünüm. Hiçbir dünyanın kızıyım ve bütün dünyaların kızıyım. Ve henüz işim bitmedi.
Beni neyin beklediğini bilmiyorum. Ama beni güzel günlerin beklediğine inandığım günler çoktan bitti. O günlermiş meğer güzel olan. Şimdi günler beni olduğum yere çiviledi. Kendi çarmıhımda sızlanıyorum.
Adalet mi dediniz? Sınıf çatışmasının tabiatında adalet yoktur. İnsanlık mı? Şaka yapmayın. İnsanlığın ne olduğunu biliyorum ben. Kendi mutluluğumuz için karşımızdakini yere sermek. “Geber” demeden öldürmek. Kandırmak.
Soğukkanlı bir kayıtsızlıkla yeni şeyler söylemektense tutkuyla dile getirilen sıradan bir açıklamanın hayatı yansıttığına inanıyorum. Vücuda hayat veren kanın gücüdür ne de olsa. Sözcükler, sadece havada yayılan dalgalar değildir, çok daha güçlü şeyler üzerinde çok daha güçlü etkileri vardır ne de olsa.