Talha
@Lielaph
All those moments will be lost in time, like tears in rain
8 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Fırtınaışığı Arşivi serisinden sonra Cosmere'in diğer kitaplarını okumayı iple çekiyordum. Hem henüz seri olmaması hem de Brandon Sanderson'ın yayınladığı ilk kitap olması nedeniyle Elantris ilk tercihim oldu. Kitap bir seri olmasa da Sınırsız Arcanum: Bir Kozmer Derlemesi kitabında bu dünyada geçen hikayeler yer almakta. Ne yazık ki henüz bu kitap bende yok.
Kitabın konusuna değinecek olursak arka kapakta açıklanan Elantris şehrinin düşüşünden 10 yıl sonra başlıyor hikayemiz. Teod Prensesi Sarene ile nişanlı Arelon Prensi Raoden'in bir Elantrian olması üzerine Arelon şehrinde yaşanan politik ve dini krizler aynı zamanda Elantris şehrinin gizemi hikayenin temel konuları.
Dinin ve cihat politikalarının kitapta yoğunluklu olduğunu bilsem muhtemelen kitaba karşı önyargım olurdu ama kitabın ilk sayfalarında Sanderson'ın Elantris için oluşturduğu kültürleri ve hepsi aynı hecelerle başlayan dinleri kafa karıştırıcı olsa da elbette zamanla hepsi oturuyor ve yazarın bu konudaki kabiliyeti insanı şaşırtıyor.
Kitapta kadınlar hakkında hoşuma gitmeyen ayrıntılar vardı. Kadınların politikadan anlayabileceği, zeki ve konuşulabilecek birileri olabileceği sadece dikiş nakış değil savaşabileceği Prenses Sarene üzerinden işlenirken diğer tüm kadınlar aptal gösterilmiş ki bu bence Prenses Sarene'nin göstermek istediği şeye tamamen tersken Prenses kendi bile böyle düşünüyor, yanında kadınlar hakkında küçük düşürücü konuşmalar yapıldığında sesini çıkartmıyor. Bana burada hikaye içinde zıtlıklar var gibi geldi.
Fantastik kurgu seviyorsanız ve Sanderson ile tanışmak istiyorsanız tavsiye edebileceğim okuması keyifli bir kitaptı.
***Spoiler olabilecek düşüncelerim: Kitabı okurken Fırtınaışığı Arşivi serisi ile kıyaslamaktan kendimi alamadım. Elbette Fırtınaışığı daha güzel ama benim
Talha
Zıtlık yok ki , eskiden bizim dünyada bile kadınlarn değeri azken bu evrende yine az olması şaşırtıcı değil. Kitap tam aksi kadınların potansiyelini ortaya çıkarmaya çalışıyor
Herkesin Okurken Ağladığı O Kitap!Edebiyat
Bu kitap yorumunu Instagram'daki "alintilarlayasiyorum" profilimde de okuyabilirsiniz: instagram.com/p/CrOf6VKt09F
Neredeyse herkesin bildiği ve her insanın okurken ağladığı bu kitabı sonunda ben de okudum... Peki, ben nasıl buldum?
Bu incelemenin altına yazılacak her yoruma karşılık olarak her yaşa uygun harika kitaplar önerdim. Kitap önerisi alabilmek için yorumlara bakabilirsiniz.
Çocukluk ile ilgili olan kitaplar bugüne kadar hep dikkatimi çekmiştir. Tolstoy'un 
Çocukluk, Gorki'nin 
Çocukluğum ve Tezer Özlü'nün 
Çocukluğun Soğuk Geceleri kitaplarını okuduktan sonra aklımda hep aynı düşünce dönüp dolaşıyordu: Çocukluk zamanlarımızın saf masumiyeti ve etrafımızda bizi kaplayan dünyayı anlama isteğimiz.
Uçurtma Avcısı kitabı da bu saydığım kitapların arasında sayılabilir bence. Emir ile Hasan'ın çocukluklarındaki Afganistan'da gördükleri ile şimdiki Afganistan arasında oluşan uçurum, kitabın esas kaygısını oluşturuyor. Bu kitabı okurken biz de belki kendimize şu soruyu sorabiliriz: Büyürken etrafımızda bizi kaplayan dünya nasıl değişiyor ve biz de o dünyayla birlikte nasıl değişiyoruz?
Bu kitabı okuma sürecinde yeni bir şeyin daha farkına vardım... İnsanın anıları bir yapboza benziyor. Uçurtma Avcısı kitabında olduğu gibi. Daha doğrusu hepimizin hayatlarında olduğu gibi... Bu anıları parça parça birleştirmeyi öğretiyor hayat bize. Kendi romanım olan 
Kimlink'te de buna benzer bir düşünceden bahsetmiştim:
"Kendi hayatlarımızın yapbozunu yaparken de en kolay an parçalarını bulmakla işe başlardık. Zor parçaları hep sonlara bıraktığımızdan olsa gerek, geçirdiğimiz şimdiki zamanlar da gittikçe zorlaşır, en sonunda hayatımıza layık bir çerçeveye bile zaman kalmazdı." [s. 16]
Uçurtma Avcısı kitabındaki Emir ve Hasan kitap boyunca tanımlara bile sığmayacak o kadar zor şeyler yaşıyorlar ki, onların da
Çocukluk, Gorki'nin Çocukluğum ve Tezer Özlü'nün Çocukluğun Soğuk Geceleri kitaplarını okuduktan sonra aklımda hep aynı düşünce dönüp dolaşıyordu: Çocukluk zamanlarımızın saf masumiyeti ve etrafımızda bizi kaplayan dünyayı anlama isteğimiz.
Uçurtma Avcısı kitabı da bu saydığım kitapların arasında sayılabilir bence. Emir ile Hasan'ın çocukluklarındaki Afganistan'da gördükleri ile şimdiki Afganistan arasında oluşan uçurum, kitabın esas kaygısını oluşturuyor. Bu kitabı okurken biz de belki kendimize şu soruyu sorabiliriz: Büyürken etrafımızda bizi kaplayan dünya nasıl değişiyor ve biz de o dünyayla birlikte nasıl değişiyoruz?
Bu kitabı okuma sürecinde yeni bir şeyin daha farkına vardım... İnsanın anıları bir yapboza benziyor. Uçurtma Avcısı kitabında olduğu gibi. Daha doğrusu hepimizin hayatlarında olduğu gibi... Bu anıları parça parça birleştirmeyi öğretiyor hayat bize. Kendi romanım olan Kimlink'te de buna benzer bir düşünceden bahsetmiştim:
"Kendi hayatlarımızın yapbozunu yaparken de en kolay an parçalarını bulmakla işe başlardık. Zor parçaları hep sonlara bıraktığımızdan olsa gerek, geçirdiğimiz şimdiki zamanlar da gittikçe zorlaşır, en sonunda hayatımıza layık bir çerçeveye bile zaman kalmazdı." [s. 16]
Uçurtma Avcısı kitabındaki Emir ve Hasan kitap boyunca tanımlara bile sığmayacak o kadar zor şeyler yaşıyorlar ki, onların daTalha
Yani bunu sinema sektörüne bakarak eleştireceğim bence bu tür eserlere de ihtiyacımız var. Misal american history x bu dediğiniz kitaba baya benziyor sade, metafor kasmacalar yok, alt metin tabii var ama öyle aşırı derinlikli bişe yok herkesin anlayacağı düzeyde var ve genele hitap ediyor. Her eserin aşırı derinlikli olmasına gerek yok böyle genele hitap eden eserlere de ihtiyacımız var
Herkesin Okurken Ağladığı O Kitap!Edebiyat
Oğuz Aktürk bu kitabı okumuş muydunuz
Bu kitap yorumunu Instagram'daki "alintilarlayasiyorum" profilimde de okuyabilirsiniz: instagram.com/p/CrOf6VKt09F
Neredeyse herkesin bildiği ve her insanın okurken ağladığı bu kitabı sonunda ben de okudum... Peki, ben nasıl buldum?
Bu incelemenin altına yazılacak her yoruma karşılık olarak her yaşa uygun harika kitaplar önerdim. Kitap önerisi alabilmek için yorumlara bakabilirsiniz.
Çocukluk ile ilgili olan kitaplar bugüne kadar hep dikkatimi çekmiştir. Tolstoy'un Çocukluk, Gorki'nin Çocukluğum ve Tezer Özlü'nün Çocukluğun Soğuk Geceleri kitaplarını okuduktan sonra aklımda hep aynı düşünce dönüp dolaşıyordu: Çocukluk zamanlarımızın saf masumiyeti ve etrafımızda bizi kaplayan dünyayı anlama isteğimiz.
Uçurtma Avcısı kitabı da bu saydığım kitapların arasında sayılabilir bence. Emir ile Hasan'ın çocukluklarındaki Afganistan'da gördükleri ile şimdiki Afganistan arasında oluşan uçurum, kitabın esas kaygısını oluşturuyor. Bu kitabı okurken biz de belki kendimize şu soruyu sorabiliriz: Büyürken etrafımızda bizi kaplayan dünya nasıl değişiyor ve biz de o dünyayla birlikte nasıl değişiyoruz?
Bu kitabı okuma sürecinde yeni bir şeyin daha farkına vardım... İnsanın anıları bir yapboza benziyor. Uçurtma Avcısı kitabında olduğu gibi. Daha doğrusu hepimizin hayatlarında olduğu gibi... Bu anıları parça parça birleştirmeyi öğretiyor hayat bize. Kendi romanım olan Kimlink'te de buna benzer bir düşünceden bahsetmiştim:
"Kendi hayatlarımızın yapbozunu yaparken de en kolay an parçalarını bulmakla işe başlardık. Zor parçaları hep sonlara bıraktığımızdan olsa gerek, geçirdiğimiz şimdiki zamanlar da gittikçe zorlaşır, en sonunda hayatımıza layık bir çerçeveye bile zaman kalmazdı." [s. 16]
Uçurtma Avcısı kitabındaki Emir ve Hasan kitap boyunca tanımlara bile sığmayacak o kadar zor şeyler yaşıyorlar ki, onların da
Çocukluk, Gorki'nin Çocukluğum ve Tezer Özlü'nün Çocukluğun Soğuk Geceleri kitaplarını okuduktan sonra aklımda hep aynı düşünce dönüp dolaşıyordu: Çocukluk zamanlarımızın saf masumiyeti ve etrafımızda bizi kaplayan dünyayı anlama isteğimiz.
Uçurtma Avcısı kitabı da bu saydığım kitapların arasında sayılabilir bence. Emir ile Hasan'ın çocukluklarındaki Afganistan'da gördükleri ile şimdiki Afganistan arasında oluşan uçurum, kitabın esas kaygısını oluşturuyor. Bu kitabı okurken biz de belki kendimize şu soruyu sorabiliriz: Büyürken etrafımızda bizi kaplayan dünya nasıl değişiyor ve biz de o dünyayla birlikte nasıl değişiyoruz?
Bu kitabı okuma sürecinde yeni bir şeyin daha farkına vardım... İnsanın anıları bir yapboza benziyor. Uçurtma Avcısı kitabında olduğu gibi. Daha doğrusu hepimizin hayatlarında olduğu gibi... Bu anıları parça parça birleştirmeyi öğretiyor hayat bize. Kendi romanım olan Kimlink'te de buna benzer bir düşünceden bahsetmiştim:
"Kendi hayatlarımızın yapbozunu yaparken de en kolay an parçalarını bulmakla işe başlardık. Zor parçaları hep sonlara bıraktığımızdan olsa gerek, geçirdiğimiz şimdiki zamanlar da gittikçe zorlaşır, en sonunda hayatımıza layık bir çerçeveye bile zaman kalmazdı." [s. 16]
Uçurtma Avcısı kitabındaki Emir ve Hasan kitap boyunca tanımlara bile sığmayacak o kadar zor şeyler yaşıyorlar ki, onların daMeryem Kabadayı isimli okura yanıt verildi
Talha
Oğuz Aktürk bu kitabı okumuş muydunuzŞimdi kim bilir henüz okumadığım ve okusam hayatımı değiştirecek hangi kitaplar vardır dünyanın bir yerlerinde beni bekleyen…
Oğuz Aktürk isimli okura yanıt verildi
Talha
Ince memed serisi tekrar ediyor diyorlar ama başka birisi tekrar etmesinin sebebinin bilerek yapıldığını söylüyordu, sonu olmayan bir döngü olarak diyordu hatta yazar kitaptan dolaylı yoldan bundan bahsediyor sanırım