Annem taşınmamı istiyordu ve papaz da, cemaatin çoğu da bu fikrini destekliyordu ya da bana öyle söylüyordu. Onu hasta ediyordum, evi hasta ediyordum, bütün kiliseye lanet getiriyordum. Bu sefer kaçış yoktu.
Papaz, "Tanrı affeder ve unutur," dedi.
Belki Tanrı affediyordur ama annem değil. Ben salonda titreyerek yatarken o benim odama girerek bütün mektupları, kartları ve bana ait her şeyi bulup bir akşam arka bahçede yaktı. Hainliğin farklı şekilleri vardır ama ihanet nerede olsa ihanettir. O akşam arka bahçede mektuplardan fazlasını yaktı.