“ Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar “ … 🪵
( Stefan Zweig - Olağanüstü bir gece )
“ Heç kim onu axtarıb tapmır, o da özünü heç kimə göstərmirdi...Bəzi vaxtlarda,həmin rəngləri və o musiqini heç görməməyi və hiss etməməyi arzulayırdı. Amma ondan soruşsaydılar, ölümü bahasına da olsa ,yenə yaşadığı hadisələri dünyada heçnəyə dəyişməzdi.. İndi bir şey öyrənmişdi:başqaları ilə bölüşülməyən vaxt insanı məhv edir”.
“ Biz ya özümüzü və qalan dünyanı,bilməli nə varsa bildiyimizi iddia etməklə aldada bilərik, ya da əsas məsələlərə gözlərimizi yuma ,arxamızı çevirə bilərik . Bu mənada insanlar iki yerə bölünür. İnsanlar ya əminliklə danışırlar, ya da tam biganədirlər “ .