Meryem
@M4RY
Şu anda okuduğu kitap
Dikkat!!!
Bu bir inceleme değil tam da Ali Lidar'ın anlatılarında belirttiği gibi 'iç döküntüsü'dür. Sebep mi? Kitaptaki tek bir anlatı...En çok o etkiledi beni. Hadi bakalım, başlayalım...
Bazen bazı şeyler yarım kalıyor. Ne yaparsak yapalım elimizden gelmiyor yarım olanı tamamlamak. En çok da anne-babalarımızla!
Yazdığım, yazacağım bütün cümlelerin sorumlusu 161.sayfadaki anlatı. Bu sayfaya kadar her şey stabil ilerliyordu. Yani kitap, bundan evvel okuduğum Z Raporu ile eşit ilerliyordu gözümde, ta ki bu anlatıya kadar. Burada işler değişti. Ha, belki çoğunuz için bu sayfa hiçbir şey ifade etmemiştir ya da etmeyecektir, bilmiyorum... Fakat ben ağladım. -baya(ğı) salya sümük ağladım-
Ali Lidar, Z Raporu'ndaki bir anlatısında, bir okurunun mektubundan bahsederken sonuna 'yemin ederim seni anladım' yazmıştı. Ben de bu anlatısında Ali Lidar'ı anladım. Tepeden tırnağa, bütün hücrelerimle anladım. Hatta onun üslubuyla yazacak olursam, 'vallahi billahi anladım'.
O da annesiyle yarımdı. Fakat o annesini kardeşleriyle paylaşmak zorundaydı bense ev işleriyle... Evet ev işleri! Bitmezdi o işler hiç. Hiç anlamadım ama onun hep yapması gerekirdi. Birlikte oyun oynadık mı hiç hatırlamam mesela... Ama şimdi bitti. Annemin işleri bitti!!! Peki şimdi tamamlandık mı? Hayır. Çünkü artık annem de yarım.. Ameliyat, kronik hastalıklar vs... Yine yarımım... Şimdi de birlikte hiçbir şey yapamıyoruz. Ben birlikte bir çok şey yapmak isterken yapabildiğimiz en can alıcı aktivite çay-kahve falan içebilmek.
Hayatımın son 15 yılını anneme kızarak geçirdim. Beni ihmal etti diye. Anlamadım onu hiç. Hep kızdım. Çünkü sadece bir tane çocuğu var ve onunla ilgilenmeli diye düşündüm hep. Ama yaklaşık 1 yıl evvel onu da kendimi de azad ettim bu ızdıraplı süreçten.
Meryem
Dokunaklı ve faydalı bir inceleme. Duygularınıza sağlık 🌺
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Muhteşem!Edebiyat
Kesinlikle günlerce, haftalarca kitaplar, atlaslar, coğrafi haritalarla baş başa yaşanabilir, yerde bağdaş kurup okyanuslar, hiç görmediğiniz şehirler üzerine felsefe yapılabilir, nefret ettiği yazarlarla da odasında yalnız olabilir insan, ama gene de birden kalkıp dışarı çıkmak gerekir, bir de delirmemeye dikkat etmek gerekir.
Meryem
İlham verici :)) Deliliğe özendiriyor
Saplantı mı? Hüsran mı?1000Kitap
Baştan belirteyim garip garip anlamlar çıkmasın, burada yazarın şahsı ile ilgili düşüncemi değil, eserle ilgili görüşlerimi paylaşıyorum ama yazara toz kondurmayız derseniz yapacak birşey yok, okumamanızı, ya da okumadan yorum yapmamanızı tavsiye ederim. Sadece ESERLE ilgili düşüncelerimi ve deneyimimi yazmaya başlayayım o zaman!
Bazen bazı eserlerle karşılaşıyorum ki bu eserler çoğunluğun beğendiği, bana yavan gelen bir tat oluyor.
Birşeyler eksik yada fazla.
Hala ifade özgürlüğüm varsa tabi, ben 
Kırmızı Saçlı Kadın' ı pek sevemedim. Üzgünüm. Hele bir de toplumsal sorunların vurgulandığını söyleyen incelemelerden sonra daha da dikkatimi çekmesine rağmen ben herhangi bir vurgulanmış toplumsal sorun göremedim. Bazı subjektif sorunlara değinmiş yazar ama ben onlarında toplumsal değil evrensel olduğunu, genel geçerliliğinin bulunmadığını düşünüyorum. Tüm insanlığı memnun edecek bir çözüm önerisi de göremedim. Bu noktada da aradığımı bulamadım diyebilirim.
Kurgusal olarak mı? En başta takıldığım nokta, bu kadar büyüleyici olacak, hiç benzeri olmayan bir kurgusu var mı?
Hiç duyulmayan bir hikayesi mi var?
Derinden sarsacak bir öyküsü mü var?
Ben bu kurguya benzer, belki bundan daha trajik onlarca haber başlığı bulabilirim gazete küpürlerinden. Gerçi kitabın sonunda bir taraftan masal gibi diğer taraftan gerçeklerden kurgulanmasını istemiş meşhur Kırmızı Saçlı Kadın, bunu söylüyor. Ama ne masal ne gerçek, iğrenç bir kabus çıkmış ortaya.
Tabi bunlar benim düşüncem, beğenen ve seven okurları kırmak için söylemiyorum, yazara da fazla aşina değilim. Sadece bende uyandırdığı düşünceleri yazıyorum.
Ayrıca spoiler paylaşımları yapabilirim, uyarayım.
Kırmızı Saçlı Kadın ismi ona bir sır katarken, hikaye içerisinde ilk sayfalarda gizem, heyecan uyandırırken sonra bir baktım ki oldukça sığ
Kırmızı Saçlı Kadın' ı pek sevemedim. Üzgünüm. Hele bir de toplumsal sorunların vurgulandığını söyleyen incelemelerden sonra daha da dikkatimi çekmesine rağmen ben herhangi bir vurgulanmış toplumsal sorun göremedim. Bazı subjektif sorunlara değinmiş yazar ama ben onlarında toplumsal değil evrensel olduğunu, genel geçerliliğinin bulunmadığını düşünüyorum. Tüm insanlığı memnun edecek bir çözüm önerisi de göremedim. Bu noktada da aradığımı bulamadım diyebilirim.
Kurgusal olarak mı? En başta takıldığım nokta, bu kadar büyüleyici olacak, hiç benzeri olmayan bir kurgusu var mı?
Hiç duyulmayan bir hikayesi mi var?
Derinden sarsacak bir öyküsü mü var?
Ben bu kurguya benzer, belki bundan daha trajik onlarca haber başlığı bulabilirim gazete küpürlerinden. Gerçi kitabın sonunda bir taraftan masal gibi diğer taraftan gerçeklerden kurgulanmasını istemiş meşhur Kırmızı Saçlı Kadın, bunu söylüyor. Ama ne masal ne gerçek, iğrenç bir kabus çıkmış ortaya.
Tabi bunlar benim düşüncem, beğenen ve seven okurları kırmak için söylemiyorum, yazara da fazla aşina değilim. Sadece bende uyandırdığı düşünceleri yazıyorum.
Ayrıca spoiler paylaşımları yapabilirim, uyarayım.
Kırmızı Saçlı Kadın ismi ona bir sır katarken, hikaye içerisinde ilk sayfalarda gizem, heyecan uyandırırken sonra bir baktım ki oldukça sığMeryem
Bu kitabı ilk okuduğumda incelemenizdeki yorumlara benzer şeyler hissettim. Yine de zorla bitirdim. Sonra kendimi sorgulamaya başladım ve bir süre sonra tekrar okudum. Sonuçsa aynıydı; bu kitap aceleye getirilmiş. Sanki biraz daha üzerinde çalışılması gerekiyormuş. İncelemenizi okuyunca haksız olmadığımı farkettim :)
Bir dost gibi yüzüme gülersin, arkamda da kocamla sevişirsin öyle mi?
ONUR isimli okura yanıt verildi
Meryem
sonunda köfteyi yiyor, dostuna ihanet etmenin bedelini ödüyor :D