Bilmiyorum kitabın içinde ne var da bu kadar etkilendim. Kahramanların hayatlarından çok başka bir hayatım var. Şanslı sayılırım onlara bakarak hatta. Ama ağladım epey bir gözyaşı döktüm. Selime teyze ölen eşini anlattı ağladım,çocuklarının vefasızlığına üzüldüğünü anlattı ağladım, Meltem boşanmasının nedenini anlattı ağladım,Meltem Fırat'ı buldu yaraları kapandı ağladım...
Yani anlayacağınız bir günde bitirdim ve ağlayarak okudum. Şermin Yaşar'ın halkı bu kadar iyi tanımasına çok sevindim. Duyguları hep dozunda okuyucuya veriyor. Eminim okuyup etkilenen hatta gözleri ıslanan tek ben değilim.
Çok güzeldi unutsam tekrar okusam dediğim kitaplardan.
Şimdi sırada Söyleme Bilmesinler var. Ehh onu da trenle Bitlis'ten Ankara'ya gideceğim o güne saklıyorum. Koskoca bir günüm var rahat rahat okurum. Diyeceklerim şimdilik bu kadar teferruata girip okuyucuyu boğmak istemiyorum. Okuyacaklara sevgiler...