EylülU
@MartinEdenokur1
Instagram 1book_read
8.5/10
Vanya (Ivan Petrovic) yoksul, geçimini yazarak kazanmaya çalışan genç bir adamdır. Kitapta, Vanya'nın çevresinde geçen olayları yine onun ağızından okuyucuya aktarmaktadır. Vanya, çocukluğundan beri Ihmenevlerin evinde yaşamakta ve hatta o evin oğlu gibidir. Birlikte büyüdüğü Nataşa'ya da aşık olmuştur. Nataşa ise ailesinin kavgalı olduğu Prensin oğlu Alyoşa'yı sevmektedir. Alyoşa için ailesini karşısına alan Nataşa evi terkederek Alyosa'ya kaçar.Böylece Vanya, Nataşa ve ailesi arasında sürekli mekik dokumak zorunda kalır. Kitaptan ayrıntı paylaşmak istemiyorum spoiler olmasin diye. Benim içime en çok işleyen karakter Nelli oldu. Kimsesiz, sevgisiz, yoksul Nelli.. Vanya ise muhteşem bir insandı. Ona hayran olmamak elde değil. Tabi kızdığım yönleri de vardı. Aslında her karakterin kendince haklı nedenleri vardı. Ama Prens'in ve oğlu Alyoşa'nın nedenlerini bir türlü kabullenemiyorum. Kitabı okurken tek bir karekterin ağızından diğer bütün karakterlerin psikolojisinin bu kadar ayrıntılı anlatılmasına şaşırdım ve Dostoyevski'ye bir kez daha hayran kaldım. Cemal Süreyya "Dostoyevski'yi okudum, ondan sonra hiç huzur kalmadı bende" demiş. Kendisine kesinlikle katılıyorum.Mutluysanız okumayın.. Son olarak Alyoşa gibi insanlardan uzak durun
-Her aşk geçicidir ama, uyumsuzluk bakidir.
-Tok, açın halinden anlamaz." derler. Ben, "Bazen aç olanlar da birbirini anlamaz" derim.
-"Kendi kendini sevmek kuralına taparım ben."
-Hava gri ve soğuk, İnsanlar yoksul ve mutsuz. "
-"Sırf kalp kırmamak, kendime yakışanı yapmak için cevap vermediğim herkes, kendini haklı zannetti."
-Yaşama arzum, hayata inancım vardı!.. Fakat bu düşüncenin ardından bir kahkaha attığımı da hatırlıyorum.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
SADE SU GİBİ BİR ROMANEdebiyat
8.5/10
Kitabı anlatmaya nerden başlasam bilemiyorum. O kadar akıcı ve sürükleyicidi ki bir çırpıda bitirdim. Anne ve babasını küçük yaşta kaybeden Jane Eyre dayısının evinde yasamaya başlıyor. Dayısı vefat etmeden önce eşine yeğenine bakacağına dair söz verdiriyor. Yengesi Jane'yi bir türlü benimseyemiyor. Iki kızı ve biricik oğlundan başka kimseyi gözü görmüyor. Jane sevgiye ve ilgiye muhtaç küçücük yaşında bir türlü aradığı sıcaklığı ve sevgiyi bulamıyor. Yengesinin kötü davranışlara hiçbir zaman boyun eğmiyor ve yengesi sonunda çareyi onu yatılı bir okula göndermekte buluyor. Böylece Jane Eyre gerçek hayata ilk adımını atıyor.Okulda kısa sürede kendini sevdiren Jane Eyre sonunda 18 yasında okulunda mürebbiye olarak işe başlıyor. Bütün hayatini bu okulda devam ettirmek istemeyen Jane kendine yeni bir iş arıyor. Sonunda Mr. Edward Rochestar'ın malikanesinde mürebbiye olarak işe başlıyor. Hayatı yeni yeni tanıyan Jane ilk aşkını da burada buluyor ve gerçek dünya ile karşılıyor.
Charlotte Brontë o güzel, sade ve akıcı uslubuyla hiç sıkmadan bizleri kitabın içine aliyor. Dönemin şartlarına baş kaldıran, özgür ruhlu, kendine değer veren, hayatta dimdik ayakta duran kadın kahramanımız Jane Eyre'ye herkesin hayranlık duyacağı aşikar. Kafanızı dinlemek, kendinizi Ingiltere'nin masalsı dünyasında bulmak istiyorsanız en kısa zamanda okuyun.
-İnsan yaradılışı kusurludur. En parlak yıldızların bile üzerinde lekeler vardır. Miss Scatcherd'inki gibi gözler yıldızların parlaklığını görmezler de ancak bu ufak tefek lekeleri seçerler.
-Gönül kimi severse güzel odur.
-"Ateşine değil, sebatına boyun eğiyorum. Su damlaları sonunda bir kayayı bile eritir."
Yaşam bundan ibarettir, gecenin içinde son bulan bir ışık parçası.Roman
Kahramanımız Bardamu kitabın arka kapağında da söylendiği gibi tam bir anti kahraman. Kitabın girişinde Bardamu yoldan geçen askeri birliğe katılarak bir anda savaşa gidiyor.Üstelik tam bir savaş karşıtı ve korkak bir insanken.Almanlarla savaşmaya başlıyor. Daha doğrusu korktuğu için savaşamıyor hep bir şekilde esir alınmayı bekliyor ve bu isteği hiçbir zaman yerine gelmiyor.Fransa'dan Afrikada ki sömürgelerinin yanina doğru yol aliyor.Yine açlık,sefalet, hastalıklar onun peşini bırakmıyor. Orada daha önce Fransada ki savaşta tanıştığı Robinsonla karşılaşıyorlar. Fakat Robinson bu cehennem gibi yerden kaçarak rüya şehir Amerika'ya gidiyor. Bardamu'nun da en büyük hayali Amerika'ya gitmek olduğu için Robinson'un peşinden o da gidiyor. Orada da felaketler peşini bırakmıyor tabi ki de. En sonunda Fransa' da bir akıl hastanesinde hekim olarak karşımıza çıkıyor. Tam sonunda bir düzen kurdu diyorsunuz fakat Bardamu'nun hayatında düzen diye bir şey olamaz çünkü o bela çeker bir insan. Orada yolu yine Robinson ile kesişiyor ve kendini çıkmaz sokaklarda buluyor..
Kitapla ilgili söylenecek altı çizilip sindirilecek o kadar çok cümle vardı ki. Karakterimiz Bardamu çekilmez bir insan; mutsuz, umutsuz, karamsar yerinde duramayan, kimseye ve hiçbir yere bağlı kalamayan bir insan.Hem ona çok kızıyorsunuz hem de çok üzülüyorsunuz. Celine'nin okuduğum ilk kitabıydı ve çok beğendim. Çevirmene de ayrı bir parantez açmak gerek.Sanki türkçe bir eser okuyormuş gibi hissettiriyor. Çevirmenin kitabın sonundaki yazısını da çok begendim. Ilk başlarda zorlanılan bir eser fakat okudukça merak duygusunu arttırıyor ve elinizden bırakamıyorsunuz kesinlikle herkes okunmalı.
GÜNDEN KALANLAR
8,5/10
Arka Kapaktan:
İngiliz malikânelerinin ihtişamını yitirdiği dönemin son büyük başuşaklarından biridir Stevens. Amerikalı yeni işvereninin arzuladığı düzeni kurmak için birlikte çalıştığı eski kâhyayı ziyaret etmeye karar verir ve İngiliz taşrasında bir yolculuğa çıkar. Yol boyunca karşılaştığı manzaraların ve insanların yarattığı izlenimler anılarıyla ve mesleğinin gereklerine dair düşünceleriyle birleşerek, özenle bastırdığı duygularını ortaya sererken, hayatını idealleri uğruna harcayan Stevens basmakalıp fikirleri ve saplantılarıyla okurun kalbini fetheden eşsiz bir kahramana dönüşür. Dokunaklı bir dramın özündeki komiği okura yaşatmaya başaran "Günden Kalanlar" edebiyat tarihinin köşetaşlarından biri.
--------------YORUMUM-------------
Stevens benim kalbime çok dokundu. Bu kadar işine ve işverenine sadık olması ara ara sinirimi bozsa bile kitap ilerledikçe Stevens ile empati yapmaya başlayınca onu anlıyor insan. Babasından ne gördüyse onu yansıttı yaşamına. Bir insanın bütün bir ömrü bir malikânede geçince hayattan nasıl bir beklentisi olsun ki.. Beni en çok etkileyen iki olay vardı. Birisi Stevens'ın babasının vefatı sırasında yaşadığı duygular diğeri ise yolculuğunun sonunda parktaki adamla ettiği sohbet. Yazarın okuduğum ilk kitabıydı muhtemelen son da olmayacak. Dili, anlatım tarzı farkettirmeden abartmadan hissettirdiği duygular beni cezbetti. Kitap zaten çok kısa hemen bitirirsiniz mutlaka okuyun..
Bülbülü ÖldürmekRoman
-Bülbülü Öldürmek-
Eşini kaybetmiş avukat bir babanın çocuklarıyla birlikte verdiği yaşam mücadelesi 6-yaşındaki kızı Scout' un gözünden bizlere sunuluyor. Avukat Atticus zenci bir adamın davasını almasıyla olaylar başlıyor.
Irkçılığın ne kadar kötü bir şey olduğunu okuduğunuz her sayfada hissediyorsunuz. En üzücü yanı da anlatılan her şeyin halen günümüzde de devam etmesi. Atticus'un babaligina da hayran kaldım. Ne kadar mükemmel bir insan ve babaydı. Keşke dünyada Atticus gibi insanlar daha fazla olsaydı.