Zübeyir
@Mathzuber
İÜ Psikoloji
Şu anda okuduğu kitap
Kendimi neşeli hissetme zamanıydı. Ne var ki içime bir ağırlık çökmüştü - bilinmeyen bir arzu, tarifsiz, ama yakışıksız bile olmayan bir heves. Belki de canlı olma duygusu kendini göstermekte gecikiyordu. Ve görmeden baktığım sokağa hâkim penceremden dışarı sarktığımda, kendimi birden, kurusun diye pencerelere asılan, sonra orada unutulup yavaş yavaş buruşan, sonunda da asıldığı yeri kirleten yaş bir toz bezi gibi hissettim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Küçük şeyleri sevmeli elden geldikçe. Küçük mutlulukları, küçük umutları olmalı bazen insanın. Kaldırabileceği sevgileri olmalı. Öyle ki, onu düşürüp kırmasın, kendi düşüp kırılmasın.
Huzurlu odamda, kederler içinde yazıyorum, şimdiye kadar olduğum, bundan sonra da olacağım gibi yapa- yalnızım. Merak ediyorum, acaba görünüşte pek bir değeri olmayan sesim, binlerce sesin özünü, binlerce hayatın kendini anlatmaya olan susuzluğunu, gündelik yazgısı içinde faydasız hayallerin, iz bırakmayan umutların tutsağı olmuş benimki gibi binlerce ruhun sabrını temsil ediyor olabilir mi.
AnlatamıyorumŞiir
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.
Orhan Veli Kanık
Orhan Veli Kanık