Dilara
@Mavera_0
90 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
"Veririm ama sadece hak edenlere" dersiniz sık sık. Ne meyve bahçenizdeki ağaçlar böyle der ne de çayırlarınızdaki sürüler. Onlar yaşayabilmek için verir; çünkü vermekten kaçınmak yok olmaktır.
Sayfa 11
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ne çok sevdik seni. Ama suskundu sevgimiz ve üstü örtülüydü. Oysa şimdi yüksek sesle ilan ediyor varlığını sana ve açığa çıkmış duruyor önünde. Bu hep böyledir, sevgi kendi derinliğini bilmez ayrılık vakti gelip çatana kadar. Başkaları da gelip ona yalvardı. Fakat o cevap vermedi.
Sayfa 4
"Hayır Bayan Karasu, ben deli değilim, aklımı da kaçırmadım. Ama bu kadar acımasız, bu kadar sevgisiz, bu kadar hoyrat bir dünyada hiçbir şey olmamış gibi yaşayamazdım."
Sayfa 502
Hayır, Tobias, hakikatleri saklayamazsın! Yalan, utançtan çok daha büyük bir kusurdur. Bunu yapamazsın. Sen ırkçı değilsen, dedenin Nazi olmasının bir önemi yok. Aksine, bir SS subayının torununun Nazilere karşı olması kıymetli bir davranış. Evet, bugün çok daha kıymetli. Bir zamanlar ülkenin büyük çoğunluğunun Nazileri desteklediği bir sır değil. İnsanların atalarının Nazi olmasından daha kötüsü, bugün kendilerinin ve çocuklarının Nazi olma ihtimalidir. Ve ne yazık ki bu ihtimal her geçen gün güçleniyor. Önemli olan bu tehlikeyi önlemek. O yüzden geçmişini gizlememen gerekirdi."
Sayfa 408
"Bu şehirde benim için en anlamlı yer neresi biliyor musun Tobias?" Sustu, bir süre bekledi. "Doğduğum, kanal kıyısındaki o bahçeli güzel ev değil, o şahane göllerimiz değil, muhteşem Tea Garten da değil, hatta zengin müzelerimiz de değil, bu şehirde en anlamlı yer Holokost Anıtı'dır. Niye biliyor musun? Çünkü o anıt Berlin'in ruhunu temsil ediyor. Evet, o anıt, kendisiyle yüzleşebilen şahsiyetli bir şehrin, güçlü bir ulusun varlığını kanıtlıyor. Hitler'in kendini vurduğu sığınağın biraz ilerisine dikilen o anıt, trajik hatalarının üzerini kapatmaya çalışan korkak ve bencil insanlar topluluğunu değil, işlenen tarihsel suçu kabul eden, bunun bir daha olmaması için çabalayan cesur bir halkı simgeliyor. İşte benim bu şehirle övünmemi sağlayan en önemli mekân, soykırım kurbanlarının anısına dikilen o anıttır. Bu anıtın yapılması için mücadele veren insanlarla aynı şehirde yaşıyor olmak bile bana gurur veriyor."
Sayfa 407