"Paşam,” demiştim. "Büyük nutkunuzun başında memleketin ve milletin son derece karanlık bir tablosunu çiziyorsunuz, durumu tamamiyle umutsuz gösteriyorsunuz. Ona rağmen nasıl oldu da uzun yıllar süren savaşlardan sonra takati kalmamış ve ordusunun elinden bütün silahları alınmış' bir milletle hem içeriye, hem dışarıya karşı bir kurtuluş savaşına girişmek azminde bulundunuz?" Atatürk: "Bu azmi bana veren önce Türk askerinin fedakârlığına inancım; sonra da galip devletlerin bu harpten son derece yorgun ve bezgin çıktıklarını görüşüm ve Yunanlılar uğruna yeniden savaşa atılamayacakları kanaatine varışım ve tek başına Yunanlılarla nasıl olsa boy ölçüşebiliriz umudumdu."