Meltem Bige
@Meltembige
Fizik Mühendisi / Editör/ “Hayat Baştan Sona Kıssadır” yazarı
Yüksek Lisans
Gaziantep
1155 okur puanıOcak 2021 tarihinde katıldı
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kuyuya talip olunmadan, Mısır’a sultan olunmaz.
Selam
Böyle bir girizgah yapmamın nedeni ünlü yazar ve entelektüel Alberto Manguel’in “çeviri sanatı” üzerine kaleme aldığı, “özgün ve derinlikli bir deneme” olarak addedilen derlemesidir.
Kırk dört anahtar sözcük altında/ etrafında topladığı bu denemelerinde Manguel çeviri, çevirmen, yazar, okur konjonktüründen çeviriyle ilgili temel tartışmalara, önyargılara, olası, olması ve olmaması gerekenlere edebiyat tarihinden renkli anekdotlar ve kendi çeviri deneyimleriyle ışık tutuyor.
Göndermeler ve atıflarla dolu bu denemeler Manguel’in ustalıklı zekâsı ile bambaşka bir forma bürünüyor.
Özgün metinle çeviri metin arasındaki ilişkiden başlayarak çevirmen figürüne, çevirinin kültürlerarası rolüne değinen yazar bir taraftan da alegorisiyle hayatın birçok yönünü açıklayan bir anahtara dönüştürüyor.
Alberto Manguel 
Dokumanın Arka Yüzü
Alberto Manguel Dokumanın Arka Yüzü
Puan vermedi·114 syf.··
Beğendi
·2019 23. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 29 Mayıs 2019 00:00
Uzun zamandır okumak istediğim bir kitaptı #felaketzedelerevi .
Kırk yıllık Küba sürgün edebiyatının eşsiz bir örneği demiş #martinez , az bile demiş..
Dâhi yazar #guillermorosales, kırk yedi yaşında intihar etmeden önce( tabii ki şaşırmadınız tercihime ) o güne dek tüm yazdıklarını yakmış.
Bu yüzden, sadece iki kitap kalmış ondan geriye: Onun büyük bir yazar olarak tanımlanması için yeterli olan ilk romanı Felaketzedeler Evi ve bir öyküler toplamı.
#hakkında
Rosales'in, ağır bir şizofreniden muzdarip olduğu günlerde kaldığına benzeyen bir yeri anlattığı Felaketzedeler Evi, Gökhan Aksay'ın İspanyolca aslından çevirisiyle, Türkçede #ilk kez yayımlanıyor.Teşekkürler @jaguarkitap
#meltemce
Her yere sinen ter ve lağım kokusu, taşan tuvaletler, nemli duvarlar, kötü yemekler, böcekler çepeçevre sarıyor sizi. Anlatımın gerçekliğini duyumsamamak imkansız. Rosales bizi karakterlerin çileli yaşamlarının bıraktığı ağır keder dolu mekâna sokuyor ve orada yaşamaya başlıyoruz kitap boyunca.
Ortak yaşam sürdüğünüz “bakımevi”nin diğer sakinlerinin çaresizliği,yalnızlığı,fiilen ve bedenen yaşadığı tacizlere suskunluğu, acı bir çığlıkla avaz avaz haykırış olmak istiyor ses tellerinizde...
Ama boğuluyorsunuz,ciğerlerinizin ihtiyacı olan nefesten yoksunsunuz. İnsanlığın esamesinin okunmadığı,kokuşmuş dünyanın başka bir coğrafyası burası.
Onun sürgünlük hali, bir yere, bir kişiye, bir olaya bağlı değil. Topyekun “Sürgün”, hiçbir yerli ve hiç kimse olan onun için #sürgün yeri Dünya.
Ve paslanmış menteşeleriyle,umuda dair açtığı dünya penceresinden şöyle sesleniyor bize:,“Yaşamı sorgulayın,çünkü nereye giderseniz gidin dünyanın türlü felaketleriyle yaşamak zorunda kalacaksınız. Bunun coğrafi sınırlarla veya yönetildiğiniz ideolojiyle bir ilgisi yok.”
Fe
Rosales’in gerçekçi
