Merve Selvinaz Barış
@MerveSelvinaz
22 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Hepimizin engelleri var, peki ya sizinki nedir? " bu zekice cevap için oldukça heyecanlanmıştı Melody. Çünkü yıllardır söyleyemediği tek cümle bu değildi. Melody konuşamıyor, yürüyemiyor ve yazamıyordu. Ta ki bir gün içindeki sesleri duyurmanın bi yolunu bulana dek.
Farklı olanın kolayca yok sayıldığı yerlerde keşfedilmeyi bekleyen milyonlarca Melody için herkes bir kere okumalı, bin kere hatırlamalı!
İÇİMDEKİ MÜZİK - SHARON M. DRAPER
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ben bu kitaba "Çocukken okumam gerekirdi." diye başladım. Ama bazen geç kalınmışlıklar da güzel olabiliyor...
Zaten kitabı açınca görüyorsunuz ki ''Bu romanı salt çocuklar için değil, anababalarla öğretmenler için de yazdım.'' diyerek başlamış yazar. Sahiden de kitap çocukların okuyup eğlenmesi ancak yetişkinlerin satır aralarında durup düşünmesi, kitabı bir ayna gibi kendilerine tutmaları için yazılmış. Ben bir öğretmen olarak okudum. İyi ki okudum. İçinde kendi çocukluğumdan, kendi öğrencilerimden bir şeyler bulmamam imkansızdı.
O kadar çok istedim ki mutlu sonla bitmesini. Bunun sadece bir kitap değil bir özyaşam öyküsü olduğunu bildiğim için...
Tara Westover'ın sorgusuz itaat etmek zorunda olduğu, ezildiği, cehaletle beslendiği, şiddet gördüğü, yok sayıldığı hayatını sorgulamaya başlamasının ve nihayetinde o hayata başkaldırmasının öyküsü.
Bir insan kendini ne kadar baştan yaratabilir? Ya da şöyle sorayım: Mormon bir aile içinde, aşırı bağnaz bir baba ve onun etkisinde kalmış şiddet eğilimli bir ağabey ile büyütülürken kalbine konan günah işliyorum, ihanet ediyorum, en büyük felaketlerle cezalandırılacağım fısıltılarına rağmen bir insan kendini ne kadar baştan yaratabilir?
Yaşamıyla şöyle cevap veriyor Tara:
-Idaho'nun dağlarından Harvard'a, Cambridge'e kadar...
Büyüleyici, ilham verici, sarsıcı... Sadece konusuyla değil; diliyle, akıcılığıyla muhteşem!
Ben bu kitapta en çok yaşamının içindeki olaylar çok sarsıcı olmasına rağmen yazarın bunu anlatırken okuyucuyu acılarının içinde boğmayışını sevdim.
Herkese, özellikle yolunu yeni çizen gençlere ve kadınlara... Keyifli okumalar.
Ötekiler Arasında / Jo Walton
Bilimkurgu ve Fantastik kitapları dışında hiçbir yere ait olamadığını hisseden (özellikle ikizinin ölümünden sonra) 15 yaşında genç bir kız Morwenna (Mori)... Bu da onun günlüğü şeklinde yazılmış 370 sayfalık bir kitap. Mori kendini beğenmeyen, topal bacağından dolayı kimsenin onu beğenmeyeceğini düşünen biraz huysuz bir kız. Bacağının topal olmasına sebep olan annesinden aynı zamanda deli bir büyücü olduğunu düşündüğü için nefret ediyor. Babasının yanında da kalamayacağı için yatılı okula gönderiliyor. Burada yaptığı bir büyü annesinin dikkatini çekiyor ve onu bulmasına sebep olıyor.
Yazarın kitapta ''ötekiler''den tek kastı Mori' nin çevresindeki kendisi gibi olmayan insanlar değil elbette. Bu fantastik kitabın içinde Mori aynı zamanda perilerle insanlar arasında kalmıştır. Buna rağmen kitaba fantastik demeye dilim varmıyor çünkü periler ve büyüler araya tıpkı bir rüya gibi serpiştirilmiş. Ayrıca kitap çok fazla durağan. Hatta bazı bölümleri bu tür kitaplara göre sıkıcı diyebileceğim kadar fazla ayrıntılı buldum. Kitabın genelinde neredeyse hiç aksiyon yok diyebilirim. Kitabın içinde 154 tane geneli fantastik ve bilimkurgu olan kitap ve yazarından çok başarılı bir şekilde bahsedilmiş. (370 sayfalık kitapta bu kadar atıf sizce de çok iyi değil mi?) İşte bu noktada kitabın neden NEBULA ve HUGO gibi bilimkurgu ve fantastik edebiyat ödülleri aldığını açıklayabiliriz sanırım. Kitabın arka kapağının son cümlesi de bunu destekler nitelikte: "Ötekiler arasında sadece bir roman değil, tüm bilimkurgu ve fantastik edebiyata topyekun bir övgü ve selamlama."
GeceEdebiyat
Wiesel'in bu kitabını ne yazık ki elinize kahvenizi alıp ayaklarınızı uzatarak okuyamayacaksınız. Sayfalarını her çevirdiğinizde "Bu kadar da değil." diyecek ama aslında o kadardan daha fazlası olduğunu bilecek, öğreneceksiniz. 176 sayfalık bir kitaba yaşamının en acı, en korkunç anlarını sığdırmış yazar. Hem tarih dersi hem insanlık dersi niteliğinde.
Yazar kitaba çocukluğundan ve Tanrı'ya olan güçlü inancından bahsederek başlamış.
1944 yılında ise olaylar gelişmiş, her yahudinin üzerinde sarı yıldız taşıması kararı çıkmasından sonra akşamları dışarı çıkma, tren yolu kullanma, restoranlara girme yasakları başlamış. Ardından gettoda yaşama zorunluluğu ve gettonun dışında kalan evlerdeki yahudilerin evlerinden kovulması gelmiş. Tüm bunları kabul etmek zorunda kalmışlar ve ne yazık ki burada kendi kendilerine yaşamayı eskiye göre iyi bile bulmaya başlamışlar: "Herkes büyülenmiş gibiydi. Artık gözlerimizin önünde o düşmanca yüzleri, kinle dolu o bakışları görmeyecektik. Artık endişeler, kaygılar sona ermişti. Yahudiler olarak kardeşler arasında yaşıyorduk..." Elbette hiçbir şey bununla sınırlı kalmamıştı. Yahudiler buralardan da sürülerek toplama kamplarına götürülmüştü. Elie de burada annesi ve kardeşlerinden ayrılmış babasıyla büyük bir mücadele vermek üzere başka bir toplama kampına götürülmüştü. Burada çeşitli zorbalıklarla karşılaşmış ve hepsiyle mücadele etmek zorunda bırakılmıştı. İnsanları aç susuz bırakmak, soğukta çırılçıplak koşturmak, koşamayanları düştükleri anda silahla öldürmek, diri diri yakmak... Tüm bunlarla mücadele ederken Elie'nin babası giderek hastalanmaya başlamıştı ve Elie de hem kendini hem babasını korumaya çalışmaktaydı. Ve sonunda Elie, Tanrı'yı ve merhametini sık sık sorgulamaya başlamıştı.
Bir insanın insanlığını nasıl kaybetmek zorunda