Mevhibe Özocak
@Mevhibee
Bu makalelerle cebelleşmeye başla-
madan önce, onlara yeniden yazmak ve düzeltmek ile ilgili neyi kast ettiğimi göstermeye karar verdim. Bir meslektaşım üzerinde çalıştığı bir makalenin ikinci kabataslağını bana ödünç verdi. İkinci dersin başında onun makalesinin "yöntem bölümü"nün üç ya da dört sayfasını öğrencilere dağıttım. Üç saati bu bölümü yeniden yazarak geçirdik. Sosyologlar adet olduğu üzere, iki kelimenin iş göreceği yerde yirmi kelime kullanırlar. O öğleden sonranın büyük bir kısmını gereksiz kelimeleri keserek geçirdik. Özel derslerimde sıklıkla kullandığım bir numarayı kullandım. Elimde bir kurşun kalemle bir kelimenin ya da cümlenin üstünde durarak sordum: "Bunun burada olması gerekiyor mu? Gerekmiyorsa siliyorum". Bunu yaparken kesinlikle yazarın vermek istediği anlamdan en küçük bir taviz dahi vermememiz gerektiğini ısrarla vurguladım
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Tarz ve ifade sorunları daima içerik sorunlarını da barındırır. Kötü sosyolojik yazım, daha sonra belirteceğim üzere,
disiplinin kuramsal sorunlarından ayrıştırılamaz. Son olarak, insanların yazma biçimleri yazdıkları toplumsal kurumların içinden doğar.
Özgürlük bir epizot haline gelecektir. Epizot ara bölüm demektir. Özgürlük duygusu bir yaşam biçiminden diğerine geçerken ortaya çıkar ve bu yeni biçim de kendini bir zorlama biçimi olarak gösterene kadar sürer. Böylece özgürleşmenin ardından yeni bir tabiyet gelir.
