Mevsim Min
@Mevsimmin
5 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
''Ne olursa olsun,hep sonuna kadar açık kalacak kalbinin vanaları.''
''Boğulursun.''
''Umurumda değil.''
''Peki ya sen?''
''Öyle bir severim ki seni Özgür...İliklerine kadar korkarsın.''
''Korkut beni.''
''O zaman bırak boğulayım...''
''Bir denizkızı...ya da küçük bir balıkken sen,nasıl olacak o?''
''O da benim küçük sırrım olsun.''
''Biliyorsun değil mi...Biz gerçekten dünyadaki en hasta çiftiz.''
''Biliyorum.''
''Seviyorum.''
''Üşüyorum.''
''Koşalım?''
''Isınırım.''
"Ve beni o soğuk, siyah gecede, terk edilmiş parkta yalnız bıraktı. Belki ben ağlayamadım ama... O gittikten sonra çok yağmurlar yağdı."
"Hiç değişmemişsin." diye mırıldandım, gülümsedi.
"Ruhum değişti."
"Babam hayallerini bulutlara sakla, hiç değilse yağmur yağdığında üzerine düşme şansı olur derdi."
“Ne kadar kötü günler geçirdin, unuttun mu? Ne kadar çok ağladın, hatırlamıyor musun? Ne kadar üzüldü kalbin, ne kadar titredi ellerin, ne kadar çok gözyaşı tükettin, anımsamıyor musun? Sen ki o küçücük bedeninde dünyalar kadar büyük savaşlar verdin. Bazen yorganının altında kimse seni duymasın diye sessizce ağladın, ama bazen de zaten seni ağlarken duyacak kimsen bile yoktu. Sen buna rağmen yine de sessizce ağladın, uzaktan bir yerden geçen olur da bir ihtimal seni duyar diye. Sen hep sessizce ağladın, sessizce bağırdın, sessizce yakındın. Çünkü verdiğin tüm o savaşlara rağmen o kadar güzel bir kalbin var ki seni ağlarken kimse duymasın istedin... Ama emin ol, ne kadar sessizce ağlarsan ağla bir gün biri senin sesini duyacak. Gözyaşlarını silmek için kendini hapsettiğin karanlığa elini uzatacak, o el senin yüzünü bulacak, gözyaşlarını silecek. Çünkü senin öyle güzel bir ruhun var ki şunu unutma, güzel ruhlar asla yalnız kalmaz... Güzel ruhlar her daim birbirini bulur.”
