Merve
@Meyv
904 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Ülkemizde çok sevilen ve sıkça okunan yazarlardan biri Irvin D. Yalom. Özellikle Günübirlik Hayatlar kitabı geniş bir okur kitlesine sahip. Ancak kişisel bakış açımdan, terapi kitaplarını fazlasıyla “kişisel” bulduğum için Yalom’un yazılarına mesafeli yaklaşıyorum.
Bu kitap, psikoterapi seanslarının perde arkasına kısa öyküler aracılığıyla göz atmamızı sağlıyor. On öyküden oluşan bu derlemede sahne yalnızca danışanlara ait değil; Yalom da hem terapist hem de birey olarak karşımıza çıkıyor. Öyküler belirli bir tema etrafında toplanmıyor. Bazen geçmişin gölgesinde kalmış bir yazar, bazen de ölüm korkusuyla baş etmeye çalışan bir kadın oluyor seansın odağında.
Kitapla ilgili en büyük eleştirim, terapistin zaman zaman kendini sahnenin tam ortasında, adeta bir kahraman gibi konumlandırması. Sis perdesi ardından seslenmesi gereken yerlerde bile Yalom anlatının merkezinde olmayı tercih etmiş. Bu durum anlatının derinliğini azaltıyor.
Sonuç olarak, eğer alanda profesyonelseniz metin size oldukça yüzeysel gelebilir. Ancak psikolojiye ilgi duyan bir okur için bu kitap, bir tür tanıklıklar derlemesi olarak değerlendirilebilir.
Bu metin en iyi nasıl anlatılır bilemiyorum ama benim tercihim: Kısa, keskin ve rahatsız edici.
İskoç yazar Muriel Spark ve onun tartışmalı eseri Sürücü Koltuğu. “Tartışmalı” diyorum çünkü bu kitabı okuyanlar ya çok seviyor ya da hiç sevmiyor. Ortası yok. Bu yüzden okumayı uzun süre erteledim. Ama tüm endişelerim yersizmiş; ben metni çok sevenler tarafındayım.
Başkarakterimiz Lise, tek yönlü bir biletle yola çıkar. Daha yolculuğun başında, onun sıradan biri olmadığını ve ilk sayfalardan itibaren farklı bir metinle karşı karşıya olduğumuzu anlarız. Lise, görünüşüyle, davranışlarıyla, adım attığı her yerde dikkat çeken biri. Sanki birden fazla kişiliği varmış gibi. Ve bizler, onun bildiği sona doğru ilerleyişine tanıklık ediyoruz. Finalde ise şu soruyu sormadan edemiyoruz: Bu bir delilik mi, yoksa son derece kontrollü bir özgürlük mü?
Yazarın tarzına da, kurgunun gidişatına da hayran kaldım. Sarsıcı ama farklı metinler okumayı seven okurlar bu kitaba mutlaka şans vermeli.
Elfriede Jelinek beni tam anlamıyla ters köşe yaptı. Aşk teması üzerine yazılmış bir roman okuyacağımı sanarken, “aşk” adı altında kadınların maruz kaldığı baskı, tahakküm ve beklentilerle yüzleştim. Elfriede Hanım, beni kendinize hayran bıraktınız.
Avusturyalı yazar Elfriede Jelinek’in Âşık Kadınlar adlı romanı, tam üç yıl önce kitaplığıma eklediğim ama klişelerle dolu olduğunu zannederek okumayı ertelediğim bir metindi. O döngüyü sonunda kırdım ve kitabı nihayet okudum, iyi ki de okudum.
Romanda, başkarakterlerimiz olan Brigitte ve Paula’nın erkekler, aşk ve toplum tarafından biçimlendirilmiş hayatlarına tanıklık ediyoruz. Brigitte şehirde, Paula ise taşrada yaşayan ve mutluluğu kendi yollarıyla arayan iki genç kadın. Biri evliliği bir kurtuluş olarak görürken, diğeri tutkularının peşinden gitmeyi seçiyor; fakat her ikisi de eril düzenin baskısından kaçamıyor.
Metin, kapitalist toplumun kadın bedeni üzerindeki tahakkümünü ve kadınlık rollerinin nasıl öğretildiğini çarpıcı bir şekilde gözler önüne seriyor. Feminist edebiyatın güçlü örneklerinden biri olan bu roman, aşkın ardındaki karanlık yapıyı ustalıkla ifşa ediyor.
Çok sevdim, mutlaka okunmalı.
