Merve
@Meyv
904 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Çağdaş Rus edebiyatının dikkat çeken örneklerinden Opriçnik’in Bir Günü, Vladimir Sorokin’in distopik Rusya’sında geçen karanlık ve sarsıcı bir anlatı. Kitap, Çar yönetiminin geri döndüğü bir gelecekte, devletin sadık ve rütbeli askeri Opriçnik Komyaga’nın bir gününü konu alıyor. Şiddetle örülü bu dünya, absürt bir gerçekçilikle işlenirken arka planda bireyin sistem içindeki konumu sorgulanıyor.
Metin, kasvetli atmosferi ve sansürlenmiş, yer yer çarpıtılmış diliyle beni oldukça rahatsız etti. Yazarın vermek istediği mesaj net olsa da, zaman zaman okumakta zorlandığımı söylemeliyim. Belki de bu durumun en çarpıcı sebebi, bu korkutucu ütopyanın günümüz otoriter eğilimlerini yansıtıyor olması.
Ben metinle derin bağlar kuramamış olsam da, politik hicvin sınırlarını zorlayan kurmacaları seven okurlar için bu metin kesinlikle ilgi çekici olacaktır.
Grafik roman konusunda bir gurme sayılmam. Okumaya yeni yeni başladım ama bu evreni çok sevdim. Bu nedenle, okuma listeme ara ara grafik romanlar da eklemeye başladım. Bu seferki durağım bir uyarlama: Lois Lowry’nin klasik distopyası Seçilmiş’in görselleştirilmiş hali. Romanın orijinalini okumadığım için, grafik roman ile metin arasında bir kıyaslama yapamayacağım.
Kusursuzca tasarlanmış bir yaşam alanı… Kurallarla çevrili, ihtimallerin ortadan kaldırıldığı, doğumdan ölüme (ya da “azat” anına) kadar herkesin ve her şeyin ne yapacağının belli olduğu planlı bir eksiksizlik hali. Savaşın, acının, açlığın olmadığı ama sevginin de yer bulmadığı bir dünya.
Başkarakterimiz Jonas, bu dünyanın sıradan bir üyesi olarak karşımıza çıkıyor. Belli bir yaşa gelen her yurttaş, kendisi için belirlenmiş mesleği yapmakla yükümlüdür. Jonas’ın rolü ise Bellek Biriktirici olmaktır. Yaşlı ve bilge Aktarıcı’dan insanlık tarihine dair her şeyi öğrenmeye başlar. Ve sonrası, bolca sorgulama içerir.
Hikâyenin duygusu, siyah beyaz çizimlerle ve yer yer keskinleşen detaylarla etkileyici biçimde yansıtılıyor. Jonas’ın “Seçilmiş” olduktan sonra yaşadığı içsel dönüşüm, renklerin sahneye yavaş yavaş dâhil olmasıyla hem duygusal hem de görsel açıdan büyük bir güç kazanıyor. Oldukça sade ama renk kullanımıyla güçlenmiş, akıcı ve okumaktan keyif aldığım bir grafik roman oldu.
Okunması ve sakin kalınması son derece zor bir metin. Nefesinizin tıkandığı, yüzleştiğiniz gerçeklik karşısında derinden sarsıldığınız, etkileyici bir anlatı.
Fransız yazar Neige Sinno’nun, çocukluk döneminde üvey babası tarafından yıllarca maruz kaldığı cinsel istismarı anlattığı çarpıcı metni: Hüzünlü Kaplan. Annesinin evliliğinden kısa bir süre sonra başlayan ve uzun yıllar süren bu istismarın ardından, on dokuz yaşında artık konuşması gerektiğine inanan bir genç kızın hikâyesi.
Sinno’nun dili son derece keskin; anlatısını kurarken ne mağduriyet rolüne sığınıyor ne de okuru rahatlatacak çözümler sunuyor. Metnin en çarpıcı yanlarından biri, failin kimliği baştan sona aynı kalırken, odağın adalet sistemi, toplumsal normlar ve hafızanın işleyişine kayması. Yazar yalnızca kişisel bir travmayı aktarmakla kalmıyor, bu bireysel acının toplumsal bir yaraya nasıl dönüştüğünü güçlü bir dille gözler önüne seriyor.
Hüzünlü Kaplan, hatırlamanın hem bir direniş biçimi hem de ağır bir yük olduğunu gösterirken, sessizliğin değil, konuşmanın iyileştirici gücüne dikkat çekiyor. Tetikleyici unsurların çokluğu nedeniyle herkes için uygun bir metin değil. Okuyacağınız metnin ne denli sarsıcı olduğunu bilerek, hazırlıklı bir şekilde okuyun lütfen.
