Kitapname
@Mgdgl
Ben korku değilim kapı aralarında
Pencerenin infilâkı değilim
Gölgeleri yüzlerinden tanırım
Bir resim bir ressamı ağlatır bir yerlerde
Bir eşya bir hamalı
Ben hâlâ öğütülen anılarıma değil
Değirmene inanırım
Bu derin aldanış kimden kalmadır
Bu uzaklık, bu diba
Söyle bana hindiba
Reklam
Puan vermedi·160 syf.·
4 günde okudu
·2021 87. kitabı
Hepsi birbirinin aynı günlerin her birinde sabah gözünü açtı Mücellâ. Uyandıysa da yataktan kalkamadı. Kolunun üzerinde yarı doğruldu yerinden. Komodin üzerindeki çalar saate baktı. Kadrandaki tavuk başını biteviye indirip kaldırarak, bıkıp usanmaksızın muhayyel darı tanelerini yiyordu ve akreple yelkovan saatin tam olarak sekiz buçuk olduğunu gösteriyordu. Yapacak bir işi olanlar için geç, yapacak işi olmayanlar için ise çok erken.
Kendime dedim ki:
Hadi kalkalım
hadi okuyalım bildiğimiz tüm duaları.
Kentleri, köyleri, yedi iklimi, dört bucağı
İnsanların tarihini, coğrafyasını, aritmetiğini öğrenmeden önce
yazgısını öğrenelim insanların.
Hadi kalk bakalım
Öğrenciliğe başlayalım.
Ama bu bir hayaldi artık. İnsan ömrünün yarısı böyle hayallerle, düşlerle geçiyordu işte. Belki bu ormanlar, bu güzel hayaller yüzünden hayat bu kadar tatlıydı. Tanabay, dağlara ve gökyüzüne bakarken, insanların hepsinin birden talihli, mutlu olamayacağını düşündü.
Reklam