Yılmaz Özdil'in okuduğum ilk kitabı. Her sayfasında başka bir kadının hayatına dokunduğunuz bu kitabı okurken hüzünlenip, sinirlenip, yok artık diyorsunuz. Gözlerimin dolduğu sayfalarda oldu, güldüğüm sayfalarda. Benim çok sevdiğim bir kitap oldu.
"Bu dünya menfaat dünyası. Menfaatini düşünmeyen insan olur mu? Eline fırsat geçirip de çalmayan bir kişi göstersene bana!.. Ha? Bir kişi!.. Kör olayım yoktur."
Sakın tepenize bir sırça köşk kurmayınız. Ama günün birinde nasılsa böyle bir sırça köşk kurulursa, onun yıkılmaz, devrilmez bir şey olduğunu sanmayın. En heybetlisini tuz buz etmek için üç beş kelle fırlatmak yeter.