Murat yılmaz
@Montag
Şu anda okuduğu kitaplar
Panik yok
Paniğe kapılmaktan söz eden kim? Ben hala kültür şoku yaşıyorum. Sen bir de beni duruma uyum sağlayıp ne olup bittiğini iyice anladıktan sonra gör. İşte o zaman paniğe kapılmaya başlayacağım!
Ne zaman kitabın adını görsem aklıma bizim köy enstitüleri gelir. Finlandiya'da olan kadar büyük bir oluşum değildi belki ama seneler içinde biz de şu ankinden çok daha kültürlü ve ahlaklı nesiller meydana getirebilirdik.
Ne bileyim çocuk gelinler, aile içi çarpık ilişkiler, hayvanlara tecavüz ve işkence falan şehre uzak yerlerde belki daha az olurdu. Şu an geleneksel tarım ve hayvancılık kullanılmazdı, çok nadiren de olsa bağlama çalanlar var fakat belki keman, piyano, yan flüt, gitar öğrenenler de olurdu, okuma yazma bilmemek yerine yılda birkaç kitap bitirse herkes daha iyi olmaz mıydık? Ne diye kapattılar anlamıyorum, yanlışlıklar varsa düzeltmek dururken.
Kitapta anlatılana göre öyle bir ülkeymiş ki Finlandiya, bazı köylerde insanlar çıplak dolaşıyor, çamurun ve balçığın içinde türlü hastalıklarla yaşıyor. O şartlardan şu anki durumlara gelmişler helal olsun. Kitapta kurgu da var ancak anlatılanların büyük çoğunluğu doğru. Atatürk de etkilenmiş kitapta anlatılanlardan, herkesin okumasını istemiş. İlham verici bir kitap.
Kahramanın dostlarım dediği insanlar tarafından sırtına saplanan her hançerle birlikte içinizde buna karşı koyma isteği kabarıyor. Ancak buna kitabın kalınlığıyla doğru orantılı olarak uzun süre karşılık bulamıyorsunuz.
Kahramanın saflığına küfredip hiç değilse bir an önce kendisinin içine düştüğü duruma kimlerin neden olduğunu anlamasını istiyorsunuz. Bunun hemen olmaması sizi sinir edebilir. Bu duyguları ihanete uğramadan yaşamak bu kitap sayesinde mümkün. İntikam alacağını biliyorsunuz Ama intikam soğuk yenen bir yemek sıcağı sıcağına yemek kadar zevk vermez ama hakkını verebilmek için bu şekilde yapılması gerekiyor.
Normalde binin üzerinde sayfası olan kitapların ilk birkaç yüz sayfası bizi hikayeye kattığı için bilgi ağırlıklı olur ve biraz sıkılabilirsiniz. Kitabın geri kalanı için katlanılabilir bir şeydir tabii ki. Ancak bu kitapta öyle bir şeye rastlamadım. İlk sayfasından itibaren zevkle okudum.
İnsan eğer sorgulamaksızın kabullenmeye şartlandırılmamışsa mutluluk gerçekten çok zor bir uğraş.
Kurgular bilime yol göstermeye devam ediyor.
İsviçreli bilim adamları daima bir adım geride.
Teleskoplar uzayı gözleyedursun,
belki de uzaklarda birileri mikroskopla küçük dünyamızı izliyordur.
Eserin sonunda yer alan bu sözlerden anlaşılacağı üzere günümüzde bilimin ulaşabildiği ve günlük hayatımıza kattığımız bir çok şeyi Huxley zaten yazmış.
Ütopya mı yoksa distopya mı yazdığını kendisi dahi bilmiyor. Bugün üzüntü, korku, kıskançlık, iğrenme gibi duygulardan tamamen arındırılmış; açlık, hastalık, hakir görülme gibi de insana sıkıntı veren birçok durumdan kurtulmayı, isteyip istemediğimizi sorsalar bunun yanında birçok konuda özgürlüğümüzden ödün vermemiz, özellikle yukarıda bahsettiğim duygu ve durumlara çok maruz kalanlarca çok da önemsenmeden kabul edilir.
Korunaklı bir yaşam mı yoksa tüm tehlikekeriyle birlikte özgürlük mü? İşte okuduktan sonra düşüneceğiniz şey bu.
