Çocukken güneş olmak isterdim,
Sonra anladım ki en iyisi çocuk olmak.
Çünkü güneşten sıcaktı kalbim.
Büyüdüm derken...
Yaşam denen ayaz da üşüdüm,
Soğudu buza döndü kalbim.
Ne "güneş" olabildim,
Ne "çocuk" kalabildim...
Özdemir Asaf
Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?
Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?
Sevmek için güzele mi bakmalı?
Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?
Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?
Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?
Hırsızlık; para, mal mı çalmaktır?
Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı?
Solması için gülü dalından mı koparmalı?
Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?
Öldürmek için silah, hançer mı olmalı?
Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı? Victor Hugo
Kabul ediyorum ben çocuksuyum. Bana sert baksanız bile ağlayabilirim. Hala inanıyorum yalanlarınıza, hala çocuğum. Her seferinde inanıyorum da sizlere. Hadi ben inanıyorum da siz neden sürekli aynı yalanları söylemekten utanmıyor musunuz? Gerçekten merak ediyorum?