Mustafa Aydemir
@MstAydmr
Eskiden hayata farklı bakanlar bulurlardı beni. Gerçek entellektüeller, anarşistler, nihilistler... Mıknatıs gibi çekerdim toplumun dışında yaşamayı seçmiş Robinson Crusoe’ları. Ama şimdi seyrek de olsa benimle karşılaştıklarında başlarını önlerine eğiyorlar, bakışlarımızın kesişmesini engellemek için. Çünkü anlayabildikleri kadar anlıyorlar benim artık uzun, alkollü, yüksek sohbetlerden eyleme, gerçeğe geçtiğimi. Ve korkuyorlar. Çünkü onların oynadıkları oyun, günün 3 saatini, içlerinde bağırıp Çağıran anarşist ayırıp geri kalan zamanında normal bir insan gibi yaşamaktan ibaret.
Sayfa 114
“Biz, Kobolular asla yalan söylemeyiz. Gerekirse, gerçeği değiştiririz. Söylediklerimize uysun diye!”
Babam kibar adamdır. Gururumu incitmemeye özen gösterir. Namaz kılmaya başlaman onu şaşırttıysa da ibadet etme kararıma saygı duyuyordu.Dedem ölüm döşeğindeyken, babama “ oğlum, hayatım boyunca sizin için çalıştım ve büyük bir servet kazandım. Şimdi bu dünyadaki her şeyin boş olduğunu açıkça görüyorum. Fakat ne çare, geciktim. Benim babam dindar biriydi. Beş vakit namaz kılardı.Ku’ran okurken öldü.senden ricam, Azrail iyice yanına sokulmadan önce kulluğunu icaplarını yerine getirmeye bak. Bu konuda beni örnek almaktan, bana benzemekten sakın. Görüyorsun, ben ölüyorum. Mali mülkü sana bırakıyorum. Fakat üzgünüm. İki rekat namaz, bir günlük oruç yanında paranın bir değeri yok, bilesin...”
Sayfa 152
“ Aziz kardeşlerim! Allah’ın razı olduğu kişiye tufan bile bir sığınaktır...
Sayfa 142