Müderris İdris
@Muallim47
Eğitimci Yazar
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Neleri hatırlamak ve neleri de unutmak gerekiyorsa hepsi bir anda secdede yaşanır. Bunun için, en zalim sultanın sarayına gönderilen Hz. Mûsâ’ya, yer ve göklerin sahibi, “Beni hatırlamak için namaz kıl.” buyurur. Hz. Mûsâ, Firavun’un sarayında hakkı ilan ederken Rabbini hatırlayıp Firavun’a ‘Sen de kim oluyorsun?!’ diyebilmek için de namaz kılacak. Kılacak, hatırlayacak ve hakkı haykıracak… O hâlde âyetin manası şudur: “Azametimi zalimlerin yanında hatırlayıp ayakta kalabilmek için de namaz kıl!”
Namazın olduğu yerde “bahane” olmaz. İman uzakları yakın, imkânsızları mümkün kılar. Bu yüzden hicret talimatı alan Sahâbe, “Ya Rasûlallah ne kredi kartımız, ne de maaş cüzdanımız var. Ne
sosyal güvencemiz, ne de buradan Medine’ye nakledecek dünyalıklarımız var!” demedi. Küçük çaplı tereddütler yaşayınca, Kur’ân-ı Kerîm müminlerin insan-eşya münasebetine tekrar müdahale etti: “Kendi rızkını taşıyamayan nice canlı vardır ki onu ve sizi Allah rızıklandırır.” Âyet “acaba“ diyen yüreklere rızkını taşımaktan aciz olduğu halde aç kalmayan hayvanlardan bahsetti. Karıncayı unutmayan, rızkını gönderen Allah Teâlâ muhacirleri de unutmayacağını müjdeledi.
“Allah-u Ekber/Büyük olan Allah’tır!” hakikatini dilinden önce yüreğiyle söyleyen herkesi temizler namaz. İşte, aşta kirlenen el, ayak, çene, parmak gibi; çarşıda, pazarda kirlenen ruh da namazla arınır. Ruhtaki kirleri psikiyatristler değil, namaz çözer. Asırlık
kirleri şehirlerden namaz söküp atar. Namaz; Mekke’yi Ümmü’l-Kurâ, Yesrib’i Medine yapmıştı. Hattaboğlu Ömer’i, “İslâm’ın oğlu Ömer” yapan da namazdı. Namazı tanımadan önce ahlaksızlığın her nevisine misal olacak bir hayat yaşayanları, insanlık ehramının
zirve noktasına namaz çıkardı, kalabalıklar namazla sahabe oldu.
Reklam