Küresel bir imparatorluk kurmak. Biz, diğer ulusları, (en büyük şirketlerimizi, hükümetimizi ve bankalarımızı yöneten) şirketokrasiye boyun eğmeye zorlayan koşulları yaratmak üzere, uluslararası finans kuruluşlarını kullanan seçkin bir grubuz ve mafyadaki muadillerimiz gibi, 'iyilik' de yaparız: Bunlar genellikle altyapı (elektrik santralleri, otoyollar, limanlar, havaalanları, sanayi siteleri) yatırımları için verilen borçlar şeklindedir. Bu tip borçların bir şartı da, tüm projelerin bizim mühendislik ve inşaat firmalarımız tarafından gerçekleştirilmesidir. İşin aslı, paranın çoğu ABD'yi terk etmez bile; sadece Washington'daki bankalar- dan New York, Houston ya da San Francisco'daki mühendislik ofislerine aktarılır.
Yazar insanlığı ve yaşamını aslında hikayeleştirmiş kara mizah şeklinde anlatmaktadır. Özgürlüğün tanımını kitabında şu şekilde yapmıştır: Onlardan "nefret ederek ölmek, buydu özgürlük".
"İktidar araç değil, amaçtır. İnsan devrimi korumak için diktatörlük kurmaz, diktatörlük kurmak için devrim yapar. Eziyetin amacı eziyettir. işkencenin amacı işkencedir. iktidarın amacı iktidardır" yönetim şeklidir.
Bir başka yerinde ise ekonomik sistemi şu şekilde açıklamıştır: "Asıl mesele dünyadaki gerçek serveti artırmadan sanayinin çarklarının nasıl dönmeye devam ettirilebileceğiydi. Mallar üretilmeliydi, ama dağıtılmamalıydı. Pratikte de bunu başarmanın tek yolu savaşları sürdürmekti".