Benim kendim olmaktan başka çarem yok. İnsanlar beni ne kadar terk ederse etsin, insanları ne kadar terk edersem edeyim, birçok güzel duygu ve mükemmel rüya yok olup gitse bile, ben kendimden başka bir şey olamam.
Veronika her şeyden nefret ediyordu ya, en çok da yaşamını sürdürmüş olduğu biçimden, içinde barındırdığı yüzlerce Veronika’yı keşfetmeye zahmet etmeyişinden tiksiniyordu.
Sadeliğin üstünlüğünü, ayrıcalığını anlayabilmesi için otuz iki savaş çıkarması, ölümle bütün anlaşmalarını bozması, ün denilen pisliğe bir domuz gibi bulanması ve tam kırk yıl yitirmesi gerekmişti.
Gün çeşitli duygulanımlarla hareketli geçtiğinde, yaşanan olaylar zihni meşgul ettiğinde uykuya dalınır, ama uyanıldığında yeniden uyunamaz. Uykuya dalmak kolay dır, ama uyanıp yeniden uyumak için aynı şey söylenemez.