İyi değiliz. Geçen günler azar azar köreltiyor sevincimizi. Bir kağıtta yarım bırakılan bir eskiz gibi sönük ve soyutuz. Ama iyiyiz diyoruz soran olursa. İyiyiz ve içimize ağlıyoruz, içimizde koparıyoruz sese sığmayan çığlıklarımızı. Bir yararı olmayacak çünkü iyi olmadığımızı söylemenin. Biz daha da dağılacağız tespih tanelerince. Kim, nasıl toplayacak sonra onları? Toplamazlar, yardım etmezler yalnıza bir anlık anlar gibi görünürler ama anlamazlar. Böyle işte, böyle...