ᴍᴜsᴛᴀғᴀ ᴋᴀʀᴛᴀʟ
@Mustafa_Kartal
Gürültülü dünyadan,kitapların asude inzivasına iltica ettim.
Hepimizinki günübirlik hayatlar; hatırlayanın, hatırlanandan farkı yok. Hepsi geçici. Hem anılar hem de onların nesnesi. Her şeyi unutmuş olacağın günler kapıda, her şeyin seni unutacağı günler yakın. Bil ki çok geçmeden hiç kimse ve hiçbir yerde olacaksın.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Geçmişi kabullenmek için ümidini yitirmelisin
Sayfa 131
Kara ağaç gibi bağlıyım katı bir çağ bu
Her şey bir makine düzenine gidiyor
- düzen diyorlar beni çağırıyorlar -
Irmak yatağına sığınıyorum sınırlı bir çağ bu
Baktığımız her şeyde bir yalan kabuğu
Bir mercek düzenine bağlanıyor gözlerimiz.
Ben alışılmadık, tamamen yeni bir biçimde yalnız kalmak istiyordum. Sizin düşündüğünüzün tam aksine: yani ben olmadan ve de yanımda bir yabancıyla. Bu size deliliğin ilk belirtisi gibi geldi bile, öyle değil mi? Belki de üzerinde iyice düşünmediğiniz içindir. Delilik zaten içimde mevcut olabilir, bunu inkâr etmiyorum ama lütfen şuna inanın ki gerçekten yalnız kalmanın yolu size söylediğim gibidir.
İNSAN, varolduğu günden bu yana sürekli olarak, içinde yaşadığı dünyayı ve evreni tanımaya ve anlamaya çalışmış, ancak bu çabası içinde en az tanıyabildiği varlık yine kendisi olmuştur.
Sayfa 9
