Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Alnında akşamın ince kederi,
Sessizliğin sırrı, dudaklarında.
Yanan bir kağıtta küçük bir satır
Yazı gibi akşam onu karartır;
Artık o, silinen bir hatıradır,
Bu ıssız bahçenin uzaklarında...
Necip Fazıl Kısakürek
Vaktiyle bir kadın tanımıştım
Güzel bir kadındı, sonra öldü
Bense hayata karıştım
Fakat onu unutamadım bir türlü
Vaktiyle bir kadın tanımıştım
Hayata küsmüştü
Ben ölümle barıştım
Mezarlarımız yan yana düştü