Kendi kendime macera hayalleri kuruyor,kafamda uydurduğum bir hayatı yaşıyordum. Durup dururken, ortada fol yok yumurta yokken kendi kendimi gücendirdiğim çok oldu; aslında hiç sebep olmadığını bildiğim halde kendimi öyle dolduruyordum ki, sonunda gerçekten gücenip içerliyordum. Bu çeşit oyunlar yaşamımı öyle bir sarmıştı ki, nihayet adeta kendime hâkim olamaz hale gelmiştim. Bir defa, hatta bir değil, iki defa, zorla aşık olmayı bile istedim. İnanın ısdırap bile çektim baylar.
...
Sebep hep can sıkıntısıydı baylar, hep can sıkıntısı; atalet beni eziyordu.
Sayfa 19 - İş Bankası Kültür Yayınları