Sevdim dedimse akşam kızıllığını...
Gönlüm gibi akıp giden şu çayı...
Şu ormanı,şu denizi,şu dağı...
Benim olsun demedim ki ....
Hasan Hüseyin Korkmazgil
Düşümüzü gerçekleştirmemizin yanı sıra, ona doğru ilerlerken aldığımız dersleri de iyice öğrenmemizi ister. Ama insanların çoğunluğu, işte bu anda vazgeçerler. Çölün dilinde biz bu durumu şöyle tanımlarız: vahanın palmiyeleri ufukta görünmüşken susuzluktan ölmek.
Verme;
“Çokça zaman şöyle dersiniz, ‘ Veririm, ancak safi hak edenlere.’
Ne meyve bahçenizdeki ağaçlar böyle der ne de meranızdaki sürüler.
Onlar verirler ki yaşayabilsinler, çünkü vermekten sakınmak telef olmak demektir.”