çıkmazdakilere…1000Kitap
Puan vermedi·344 syf.·
2024 23. kitabı
Kitabın ilk kelimesi bile herkesin içinde bulunan bir yaraya gönderme yapıyordur sanırım.
ÇIKMAZDAKİLERE…
✯
Her durum için farklı bakış açıları sunan bir eser. Hayatın her alanının farklı bir renk, farklı bir ton ve farklı dokuları olduğunu gözler önüne seriyor.
Edebiyat, felsefe, teoloji bağlamlarının örnekleri ve alıntılarıyla zenginleştirilmiştir.
Her kesime hitap eden, ayrıştırmak yerine birleştirerek anlatılan ve insanı ele alan tüm konuların evrensel olduğunu gösteren bir eserdir.
✯
En basitinden başlamak istiyorum; mutluluk değişken bir kavramdır. Mutlu bir insan mutlu olduğunu, çevresindeki mutsuz insanlar sayesinde anlar. Mutsuz bir insan da çevresindeki insanların mutluluk oranına göre kendini mutsuz hisseder.
✯
Hayata hangi yönüyle baktığımız, hayatın hangi noktasında durduğumuzu da belirliyor.
Olumsuzluklara mı daha yakınız, yoksa olumlu olan bir bakış açısına mı sahibiz?
❝ Yaşamak çok nadir rastlanan bir şeydir. Çoğu insan sadece var olur. {Oscar Wilde}
❝ Öldürmeyen acı, beni güçlendirir. {Nietzsche}
❝ Bizden hüznü gideren Allah’a hamdolsun. {Fatır Suresi-34. ayet}
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
❥ Mutlu Azınlığa·496 syf.·
10/10
2024 14. kitabı
Kitabın son cümlesi ama incelememin ilk cümlesi “Mutlu Azınlığa!”
✯
Kitap, Seneca'nın dostu Lucilius'a gönderdiği 124 tane mektuptan oluşuyor. Dostluklarının simgesi olan felsefi konuşmalara, içinde bulundukları durumların eleştirilerine ve tavsiyelere yer verilmiştir.
Çok uzun zaman ayırıp okuduğum ve sıkılmadığım bir eser. Yavaş yavaş ve sindirerek okumak çok keyifliydi, kendimi her satırın altını çizmemek için zor durdurdum.
Seneca, Stoa felsefesi ışığında insanlık sorunlarını, yaşamın değerini, bilgelik, erdem gibi konuları ahlak açısından değerlendirmiştir.
Vergilius, Lucretius, Epikuros gibi yazarların sözlerine de kitapta yer vermiştir. Kitapta muazzam tavsiyeler verilmiş ve bu tavsiyeleri hayatımıza dahil ettiğimizde muhteşem fark direkt görülüyor.
✯
“Ölüm peşimde, hayat kaçıyor benden. İşte bunlara karşı bir şeyler öğret bana, benim ölümden kaçmamamı, hayatın da benden kaçmamasını sağla; güçlüklere karşı yüreklendir beni; kaçınılmaz acılara karşı soğukkanlılık ver bana; kısacık zamanımı genişlet.”
✯
“Öğret bana ki hayatın iyisi uzunluğunda değil, kullanımındadır. Çok kez olduğu gibi, çok yaşayan aslında pek az yaşamıştır.”
✯
“Ne kadar altının olduğu önemli mi? Senin olmayan o kadar çok altın var ki!”
Mutluluk şimdiki zamanda yaşanırİnsana ve Hayata Dair
Puan vermedi·304 syf.·
2024 7. kitabı
Okurken dinlendiğim bir kitap oldu.
❥
Durup düşünmek, kendimi dinlemek, yoğunluğumun arasında nefes almak ve kendimi sorgulamak gibi başlıklar adı altında keyif aldığım bir eser.
❥
Günümüzde çoğunlukla bir şeylere değer vermek bizlere zor geliyor. Aslında değerli olan şeylerin de farkında olmamak bize kolay geliyor.
Hep bu ikilem arasında yol alarak kendimi dış gözle inceleme fırsatı buldum.
❥
Hangi insanın hangi yarasına şifa olur bilemem ama okuduktan sonra bir miktar tavana bakıp hayatı sorgulattığı gerçek.
Kitabın akışı ve olayların birbiriyle olan bağıntısı güzel ilerletilmiş. Bu bağıntıdan hareketle paylaşmak istediğim bazı alıntılarım:
“Sadece istemek yetmez, ancak her şey istemekle başlar.”
“Gerçek özgürlük, egonun diktatörlüğünden ve onun getirdiği duygu kervanından kurtulmaktır.”
“Zira sen ne isen yaşamına da onu çekersin.”
“Acı çekmekten duyduğun korku yüzünden kimseye dünyanın kapılarını açmıyorsun. Kapılarını kilitlediğinde kendini de hapsediyorsun.”
“Kendinle arkadaş olduğunda artık yalnız kalmaktan korkmazsın.”
“Eğer elinde sihirli bir değnek olsaydı kendine nasıl bir hayat kurardın?”
“İnanç, merdivenin tümünü görmediğiniz halde ilk adımı atmaktır.”
“Delilik, tekrar tekrar aynı şeyleri yapıp farklı bir sonuç beklemektir.”
KARAMAZOVLAR·1025 syf.·İnceleme
10/10
2023 1. kitabı
Tam bir klasik olan ve her kitaplıkta bulunması gereken bir eserdir.
Yazarın en son yapıtıdır. En son olmasından kaynaklı mı bilmiyorum ama en muhteşem eseri diyebilirim. Dostoyevski denilince ‘Suç ve Ceza’ canlanırdı zihnimde an itibariyle güncelledim. Kitap, ebatından kaynaklı göz korkutuyor ama; olay örgüsü, konunun işlenişi, bölümlerin ayrımı, değindiği konular, ele alınan dönem ve daha niceleriyle bir bütün halinde.
“Hayat aslında acı demektir. Acısı olmasa zevki de olmazdı; her şey sonu gelmez bir övgü ayinine dönerdi.” (s. 855)
Karamazov Kardeşler’de dört erkek kardeşin, babası Fyodor Pavlovoviç Karamazov arasındaki anlaşmazlıklardan usta bir dille bahsetmektedir. Kendilerini Karamazov olarak gören kardeşlerin hepsi de kendine özgü karakterler; Dmitri bedeni, İvan aklı, Alyaşo ruhu temsil eder.
Dört kardeş de babalarına karşı duyduğu yoğun, kontrolsüz öfke ve intikam duygularıyla hareket ederler, babanın öldürülmesiyle beraber büyük oğul Dimitri’nin en önemli zanlı durumuna düşmesi sonrası sadece bir kasabayı değil, bütün Çarlık Rusya’sını etkileyen bir dava başlar. Bu dava sayesinde hukuk sistemi eleştirisine de yer verilmiştir. Aynı zamanda da ‘babalık’ kavramı işlenmiştir.
"Babalar çocuklarınızı incitmeyin." (s.986)
"Baba layık olmadıysa eğer babaya sevgi duymak manasız, imkânsızdır." (s.986)
"Fakat aşık olmak sevmek değildir. İnsan nefret ederken de aşık olur." (s.133)
"Aklın aşağılık saydığında kalp çoğu zaman güzellik buluyor." (s.139)
"Bence cehennem, sevememekten doğan bir acıdır." (s.430)
"Şairliğimiz boşa değil, ömrümüzü mum gibi iki ucundan boşuna yakmadık..." (s.951)
Gerçekliğin Yalnızlığı·232 syf.·İnceleme
10/10
2022 46. kitabı
Tatar Çölü
Son dönemlerde gerçekçiliği bu kadar iyi anlatan bir eser okumamıştım.
İnsanların duygularını, yalnızlığını, beklentilerini ve seçimlerini oldukça realist bir biçimde ele alan bir eser.
Hayatı, olduğu gibi aktarmış ve beklentinin-bekleyişin ne demek olduğunu resmetmiştir. Kalabalığın içindeki yanlış tercihler sonucu oluşan yalnızlık. Hatta yalnızlık; nasıl tercih haline gelir, gerçekliğin yalnızlığı, boşluğun hissi ve daha niceleri aktarılmıştır.
Kahramanın otuz yılını aktaran eser; ıssızlık, yalnızlık, tercih, insanın düşünce akışı gibi temalar çerçevesinde gelişmiştir.
Mekan ise “Bastiani Kalesi” bu kalenin unutulmuşluğu, kalplerimizdeki terk edilişleri çağrıştırıyor sanki.
"İnsanın, tek başına olduğu ve hiç kimseyle konuşamadığı zaman bir şeye inanması çok zordur. İşte tam da o dönemde, Drogo, insanların her zaman birbirlerinden uzakta olduklarını fark etti, birisi acı çektiğinde, acısı sadece kendisine ait oluyor, hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu; bir insan acı çektiğinde, duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun, diğerlerinin bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti."
"Muhakkak farklı birşeyler olagelmeli, öyle
bir şey ki insan: Artık sonuna gelmiş olsam
bile beklemeye değmiş diyebilmeli."