Necip G.
@NeGe
Native Content Manager @ Demirören Medya
“Her okur oturduğu koltukta birer Crusoe’dur.” (Alberto Manguel)
"Ben cenneti hep bir çeşit kütüphane olarak düşlemişimdir." (Jorge Luis Borges)
Gazeteci
Lisans
İstanbul
1980
2926 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitapta günlüğün ilk sayfasının tarihi 16 Mayıs 1876... 150 yıl sonra yine bir Mayıs günü Loti'nin günlüğünü Haliç'e karşı yine Loti'nin bahçesinde aralıyorum. Birkaç yıl önce de bu kitaba başlamış, hızlıca atmosferine kapılmış olmama rağmen o dönem hatırlayamadığım bir sebepten devamını getirememiştim. 
Demet 'ın incelemesine denk gelince sevdiğim ama kaybettiğim bir nesneyi bulmuş gibi sevindim ve hızlıca kitabın İş Bankası baskısını edindim. Belki de doğru zaman bu zamandır, kim bilir...
Sımsıcak bir Mayıs günü, Pierre Loti'de, Pierre Loti ile buluştuk:) 10.05.2026
Demet 'ın incelemesine denk gelince sevdiğim ama kaybettiğim bir nesneyi bulmuş gibi sevindim ve hızlıca kitabın İş Bankası baskısını edindim. Belki de doğru zaman bu zamandır, kim bilir...
Sımsıcak bir Mayıs günü, Pierre Loti'de, Pierre Loti ile buluştuk:) 10.05.2026
Demet isimli okura yanıt verildi
Necip G.
Demet 🙏🏻
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitapta günlüğün ilk sayfasının tarihi 16 Mayıs 1876... 150 yıl sonra yine bir Mayıs günü Loti'nin günlüğünü Haliç'e karşı yine Loti'nin bahçesinde aralıyorum. Birkaç yıl önce de bu kitaba başlamış, hızlıca atmosferine kapılmış olmama rağmen o dönem hatırlayamadığım bir sebepten devamını getirememiştim. Demet 'ın incelemesine denk gelince sevdiğim ama kaybettiğim bir nesneyi bulmuş gibi sevindim ve hızlıca kitabın İş Bankası baskısını edindim. Belki de doğru zaman bu zamandır, kim bilir...
Sımsıcak bir Mayıs günü, Pierre Loti'de, Pierre Loti ile buluştuk:) 10.05.2026
Demet 'ın incelemesine denk gelince sevdiğim ama kaybettiğim bir nesneyi bulmuş gibi sevindim ve hızlıca kitabın İş Bankası baskısını edindim. Belki de doğru zaman bu zamandır, kim bilir...
Sımsıcak bir Mayıs günü, Pierre Loti'de, Pierre Loti ile buluştuk:) 10.05.2026Demet isimli okura yanıt verildi
Necip G.
😊 Öyleydi ama... O halde ben de 'günlükler, güneşli günlerde yazılmalı' diye bir motto ile karşılık verip gidiyorum:) Vesile olduğun için tekrar teşekkür ederim. Keyifli okumalar...
Yazarımız Mehmet Yılmaz ile bir tanışma hikayem oldu. Kendim Balkanlar turuna gitmeden önce sayfada takipte olduğum, kıymetli bir okurumuza bana Balkanlar tarihine yönelik roman tavsiyesi sormuştum. Bana 
Drina Köprüsü kitabını tavsiye edip ayrıca bu yazarımız 
Mehmet Yılmaz (Samsunlu) 'a da danışabileceğimi söylemişti. Onun aracılığıyla yazarımız ile iletişime geçtim, sağolsun kendisi mesajıma dönüş yapıp bana bu kitabından bahsetti. Tura katılmadan önce okuma şansı bulamasam da verilen tavsiyeye güvenip alıp okudum nihayet. Verilen tavsiye asla boşa çıkmadı. Tek üzüldüğüm tura katılmadan önce okuyabilseydim demek oldu. Gelelim yorumuma..
.
Otobüs yolculuğu yaparken siz de benim gibi görüp geçtiğiniz her eve bakıp acaba içinde ne yaşanmışlıklar, ne hikayeler vardır diye düşünenlerden misiniz? Öyleyse eğer bu kez evleri değil, o hayali yolculukta otobüs içindeki insanları düşünüp sorgulattı yazar.
Karakterlerin kısa kısa hikayelerini okurken açıkçası ilk başlarda hani twitterde sürekli karşımıza çıkan mavi tikli, hayattaki tüm ilginç olaylar sanki bunların başına geliyormuş gibi kurgusal paylaşımlar yapan kişiler var ya, işte onlara benzettim yazarı biraz. Ama bu yazılanların kötü olduğu anlamına gelmesin. O twitterdeki kurgusal hikayeler biraz büyümüş, bizi hayatın her alanında çok içinde olduğumuz kişi ve duygularla çok gerçekçi bir şekilde yan yana getirip yüzleştirmiş. Özellikle Ömer ve Aida'nın anlatıldığı yere gelince bu twitter benzetmesi düşüncelerimden tamamen sıyrıldım, kitaba gömüldüm. Katıldığım Balkanlar turunda rehberimizin doğal olarak bolca bahsettiği Sırp-Boşnak Savaşı, Srebrenitsa Katliamı, Sırplar bu hikayeyle aklımda daha derin etkiler bıraktı. Bosna Hersek sokakları tekrar tekrar gözümde canlandı, Saraybosna'daki Osmanlı Devleti döneminden kalan tarihi yapıların
Drina Köprüsü kitabını tavsiye edip ayrıca bu yazarımız Mehmet Yılmaz (Samsunlu) 'a da danışabileceğimi söylemişti. Onun aracılığıyla yazarımız ile iletişime geçtim, sağolsun kendisi mesajıma dönüş yapıp bana bu kitabından bahsetti. Tura katılmadan önce okuma şansı bulamasam da verilen tavsiyeye güvenip alıp okudum nihayet. Verilen tavsiye asla boşa çıkmadı. Tek üzüldüğüm tura katılmadan önce okuyabilseydim demek oldu. Gelelim yorumuma..
.
Otobüs yolculuğu yaparken siz de benim gibi görüp geçtiğiniz her eve bakıp acaba içinde ne yaşanmışlıklar, ne hikayeler vardır diye düşünenlerden misiniz? Öyleyse eğer bu kez evleri değil, o hayali yolculukta otobüs içindeki insanları düşünüp sorgulattı yazar.
Karakterlerin kısa kısa hikayelerini okurken açıkçası ilk başlarda hani twitterde sürekli karşımıza çıkan mavi tikli, hayattaki tüm ilginç olaylar sanki bunların başına geliyormuş gibi kurgusal paylaşımlar yapan kişiler var ya, işte onlara benzettim yazarı biraz. Ama bu yazılanların kötü olduğu anlamına gelmesin. O twitterdeki kurgusal hikayeler biraz büyümüş, bizi hayatın her alanında çok içinde olduğumuz kişi ve duygularla çok gerçekçi bir şekilde yan yana getirip yüzleştirmiş. Özellikle Ömer ve Aida'nın anlatıldığı yere gelince bu twitter benzetmesi düşüncelerimden tamamen sıyrıldım, kitaba gömüldüm. Katıldığım Balkanlar turunda rehberimizin doğal olarak bolca bahsettiği Sırp-Boşnak Savaşı, Srebrenitsa Katliamı, Sırplar bu hikayeyle aklımda daha derin etkiler bıraktı. Bosna Hersek sokakları tekrar tekrar gözümde canlandı, Saraybosna'daki Osmanlı Devleti döneminden kalan tarihi yapıların
Mehmet Y. isimli okura yanıt verildi
Necip G.
Mehmet Y. 🙏🏻Yazarımız Mehmet Yılmaz ile bir tanışma hikayem oldu. Kendim Balkanlar turuna gitmeden önce sayfada takipte olduğum, kıymetli bir okurumuza bana Balkanlar tarihine yönelik roman tavsiyesi sormuştum. Bana Drina Köprüsü kitabını tavsiye edip ayrıca bu yazarımız Mehmet Yılmaz (Samsunlu) 'a da danışabileceğimi söylemişti. Onun aracılığıyla yazarımız ile iletişime geçtim, sağolsun kendisi mesajıma dönüş yapıp bana bu kitabından bahsetti. Tura katılmadan önce okuma şansı bulamasam da verilen tavsiyeye güvenip alıp okudum nihayet. Verilen tavsiye asla boşa çıkmadı. Tek üzüldüğüm tura katılmadan önce okuyabilseydim demek oldu. Gelelim yorumuma..
.
Otobüs yolculuğu yaparken siz de benim gibi görüp geçtiğiniz her eve bakıp acaba içinde ne yaşanmışlıklar, ne hikayeler vardır diye düşünenlerden misiniz? Öyleyse eğer bu kez evleri değil, o hayali yolculukta otobüs içindeki insanları düşünüp sorgulattı yazar.
Karakterlerin kısa kısa hikayelerini okurken açıkçası ilk başlarda hani twitterde sürekli karşımıza çıkan mavi tikli, hayattaki tüm ilginç olaylar sanki bunların başına geliyormuş gibi kurgusal paylaşımlar yapan kişiler var ya, işte onlara benzettim yazarı biraz. Ama bu yazılanların kötü olduğu anlamına gelmesin. O twitterdeki kurgusal hikayeler biraz büyümüş, bizi hayatın her alanında çok içinde olduğumuz kişi ve duygularla çok gerçekçi bir şekilde yan yana getirip yüzleştirmiş. Özellikle Ömer ve Aida'nın anlatıldığı yere gelince bu twitter benzetmesi düşüncelerimden tamamen sıyrıldım, kitaba gömüldüm. Katıldığım Balkanlar turunda rehberimizin doğal olarak bolca bahsettiği Sırp-Boşnak Savaşı, Srebrenitsa Katliamı, Sırplar bu hikayeyle aklımda daha derin etkiler bıraktı. Bosna Hersek sokakları tekrar tekrar gözümde canlandı, Saraybosna'daki Osmanlı Devleti döneminden kalan tarihi yapıların
Drina Köprüsü kitabını tavsiye edip ayrıca bu yazarımız Mehmet Yılmaz (Samsunlu) 'a da danışabileceğimi söylemişti. Onun aracılığıyla yazarımız ile iletişime geçtim, sağolsun kendisi mesajıma dönüş yapıp bana bu kitabından bahsetti. Tura katılmadan önce okuma şansı bulamasam da verilen tavsiyeye güvenip alıp okudum nihayet. Verilen tavsiye asla boşa çıkmadı. Tek üzüldüğüm tura katılmadan önce okuyabilseydim demek oldu. Gelelim yorumuma..
.
Otobüs yolculuğu yaparken siz de benim gibi görüp geçtiğiniz her eve bakıp acaba içinde ne yaşanmışlıklar, ne hikayeler vardır diye düşünenlerden misiniz? Öyleyse eğer bu kez evleri değil, o hayali yolculukta otobüs içindeki insanları düşünüp sorgulattı yazar.
Karakterlerin kısa kısa hikayelerini okurken açıkçası ilk başlarda hani twitterde sürekli karşımıza çıkan mavi tikli, hayattaki tüm ilginç olaylar sanki bunların başına geliyormuş gibi kurgusal paylaşımlar yapan kişiler var ya, işte onlara benzettim yazarı biraz. Ama bu yazılanların kötü olduğu anlamına gelmesin. O twitterdeki kurgusal hikayeler biraz büyümüş, bizi hayatın her alanında çok içinde olduğumuz kişi ve duygularla çok gerçekçi bir şekilde yan yana getirip yüzleştirmiş. Özellikle Ömer ve Aida'nın anlatıldığı yere gelince bu twitter benzetmesi düşüncelerimden tamamen sıyrıldım, kitaba gömüldüm. Katıldığım Balkanlar turunda rehberimizin doğal olarak bolca bahsettiği Sırp-Boşnak Savaşı, Srebrenitsa Katliamı, Sırplar bu hikayeyle aklımda daha derin etkiler bıraktı. Bosna Hersek sokakları tekrar tekrar gözümde canlandı, Saraybosna'daki Osmanlı Devleti döneminden kalan tarihi yapılarınMehmet Y. isimli okura yanıt verildi
Necip G.
Gamze Mehmet Y. Ben teşekkür ederim Gamze Hanım. Mehmet hocamın hem kendisi hem de kitapları çok değerlidir benim için. Sizinle yaptığımız mini sohbeti hatırlıyorum. Sizin bu güzel eserle buluşmanıza küçük de olsa vesile olabildiğim için çok mutluyum. Umarım Balkan turunuz da keyifli geçmiştir. Yeni kitaplarda görüşmek dileğiyle... Keyifli okumalar dilerim...
Bu kitap kesinlikle sadece bir roman değil, eski İstanbul’un o puslu, hüzünlü sokaklarında yaptığım bir zaman yolculuğu gibi. Kitabı bitirdiğimde üzerimde bıraktığı o yoğun melankoli hissini tarif etmek gerçekten güç.
Kitabı okurken kendimi 1870’lerin İstanbul’unda, Eyüp’ün sokaklarında ya da Boğaz’ın serin sularında geziniyormuş gibi hissettim, zaten İstanbul'u bilenler de bilmeyenler de Pierre loti'nin İstanbul için ne kadar önemli bir isim olduğunu bilir. Tam olarak bu nedenle İstanbul'dan ne derece aşkta bahsettiğini tahmin edebilirsiniz.
Loti’nin, kitaptaki adı Arif bu arada. Adam zaten kendini Türklüğe adamış müslümanlığa adamış, çevresindeki insanlarda ona Arif ismiyle sesleniyormuş, bir yabancı olmasına rağmen bu topraklara duyduğu o derin aidiyet duygusu inanılmaz gerçekten.
Loti aşık olduğu Çerkez güzeline olan duygularını yazmış, ama aslında hikaye, imkansız bir aşktan çok daha fazlasını anlatıyor, bir adamın kendi benliğini bir başka kültürde, bir başka dilde ve en nihayetinde bir kadının gözlerinde aramasını izliyoruz. Aziyadenin o gizemli, hüzünlü ve sessiz varlığı, kitabın her sayfasında bir gölge gibi sizi takip ediyor.
Ablasıyla olan mektupları, kendi kültürüne olan yabancılaşması cidden okumaya değer. Ama bu kitabı herkesin seveceğini düşünmüyorum. Daha önce 
Yeşil Cami adlı kitabında da benzer şeyleri okuyup sevmiştim. Çünkü tasvirler o kadar canlı ki nargile dumanının kokusunu, ahşap konakların gıcırtısını ve eski İstanbul'un imrenilen o havasını soluyabildim. Loti’nin Eyüp sırtlarındaki o meşhur kahvede oturup Haliç’e bakarken hissettiği o yalnızlığı, kitabı kapatınca hissettim sanki.
Bir arkadaşım 
Doğudaki Hayalet devam kitabı olduğunu söylüyor, ama bir kurgu esere göre çok farklı bitti, muhtemelen ilerleyen günlerde okuyup göreceğim.. keyifli
Yeşil Cami adlı kitabında da benzer şeyleri okuyup sevmiştim. Çünkü tasvirler o kadar canlı ki nargile dumanının kokusunu, ahşap konakların gıcırtısını ve eski İstanbul'un imrenilen o havasını soluyabildim. Loti’nin Eyüp sırtlarındaki o meşhur kahvede oturup Haliç’e bakarken hissettiği o yalnızlığı, kitabı kapatınca hissettim sanki.
Bir arkadaşım Doğudaki Hayalet devam kitabı olduğunu söylüyor, ama bir kurgu esere göre çok farklı bitti, muhtemelen ilerleyen günlerde okuyup göreceğim.. keyifli
Necip G. isimli okura yanıt verildi
Necip G.
Demet Hava ısınıyor. İlk fırsatta bu kitabı da yanıma alarak Pierre Loti'ye gidip orada başlayacağım en baştan:) Sonra da meşhur Sıhhat Muhallebicisi'ne gider bir kazandibi yerim. Güzel plan oldu:) Teşekkür ederim tekrardan...