Nehir
@Nehir_B
Öğrenci
31 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
"Mobilya satın alırsınız. Kendinize dersiniz ki, bu hayatım boyunca ihtiyaç duyacağım son kanepe. Kanepeyi alırsınız ve sonraki birkaç yıl boyunca, hangi işiniz ters giderse gitsin, en azından kanepe sorununuzu çözmüş olduğunuzu bilirsiniz. Sonra aradığınız tabak takımı. Sonra hayallerinizdeki yatak. Perdeler. Halılar. Sonra o güzel yuvanızda kısılıp kalırsınız. Bir zamanlar sahip olduğunuz şeyler artık sizin sahibiniz olur."
Reklam
"Bozuldu ağa bozuldu, dünya kökünden bozuldu. Üstüne bastığım toprak, ayaklarımın altından kayıyor sanki. Bu gün dünü arıyoruz, yarın da bu günü arayacağımızdan şüphen olmasın.”
İçimdeki korkunç hayatı kimse görmesin ve tanımasın diye sürekli kapalı bir kapı gibi olmaya çalıştım. Kendi içinde canlı bir varlık olduğum halde insan olmaya çalıştım. Biz sadece duyguyu ayaklarımızın altında çiğneyebiliriz. Ona asla sahip olamayız.
Neye ulaşacağımı bilmiyorum ama şüphesiz ulaşılacak bir yer var ki varlığımın tamamı o yöne doğru akıyor. Keşke ölüp yeniden canlansaydım ve dünyanın bir başka şekilde olduğunu görseydim. Dünya bu kadar zalim değil ve insanlar kendilerinin her zamanki aşağılık oluşlarını unutmuşlardır... ve hiç kimse evinin çevresine duvar örmemiştir.
Ömrümü kaybetmişim gibi bir duygu var içimde..
PoetikaŞiir
Yaşadım da yoruldum, bir ağır-işçi gibi,
Uyudum da uyandım, binlerce kişi gibi.
Bana düşünmek vardı, payıma onu aldım,
İşledim de işledim bir hüner-işi gibi.
Horlandı, beğenildi; inandım, alınmadım,
Yolun geleceğini çizdim, geçmişi gibi.
Zor dönemler olmadı-değil, olsundu, oldu,
Ne koştum ne de durdum kaçak gidişi gibi.
Bu konuyu burada bırakıyorsam birden,
Olmasın diyedir bir şeyin bitişi gibi.
