Bazı günler ruhum, bedenimi de kapsayan bir hüzne bulanırdı. Bir acı çekmeye dönüşürdü bu hüzün hali. Varlığım günün tüm ağırlığını üzerinde hisseder ve uzuvlarım bu ağırlığın altında ruhumla beraber ezilirdi. Kaç kez oldu kim bilir...
Tanrısal âleme yükselmenin ve mutluluğa erişmenin yolu bu dünyanın reddinden ve ondan kaçmaktan değil, onu bütün derinliği ve genişliği ile bilmekten geçer.