Neşe Eryürük
@Nesecik
14 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
“O kadar ağır işler yükleyeceğiz ki onlara, düşünecek bir anlık bile zamanları olmayacak. Bu karıncalara hiçbir zaman başlarını bile kaşıyacak bir süre tanımayacağız. Hep iş, hep çalışma, hep açlık, hep yoksulluk, hep gelecek korkusu içinde olacaklar. Bu korkular onları kör, sağır, sersem, beyinlerini işlemez yapacak. İnsanfiller, insankarıncalara hep bunu yaparlar. “
“Ölüm umutsuzluktur, oysaki en kötü yaşamda bile her gün umut güneş çiçeği gibi açar.”
-hüzün yavaş yavaş dünyayı basıyor. Bir şeyler sanki zamanı kösteklemiş, güz kımıldamak istemiyor, tüm mevsimler güz. Global güz… Yolculuk da hüznü tedavi etmiyor. Başka bir şey aramak lazım. The saddest place in the world. -En hüzünlü yer, dünyanın ta kendisi.
Artık yeni insanlar sevmekte güçlük çektiğin yaşlara geldiğinde, daha az müşkülpesent ve muhtemelen daha cesur olduğun yaşlarında bir yolunu bulup çok sevdiğin birini havaalanına bıraktıktan sonra, o dev ayrılık makinesinin kapısından çıkıp birkaç saat önce birlikte geçtiğiniz yollardan, bu defa tek başına elin kolun bomboş dönerken kuru ekmek gibi ufalanıyordu için. Evet, bir insanın sahih varlığı eksiliyordu dünyadan.
Çünkü hayat bana en korkak adamların iddia ile cesaretten bahsedenler olduğunu öğretti.
