NeSsLe
@Nessle
183 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Merhabalar ;
Büyük bir dünya klasiği. Birçoğunun okuduğu başyapıt. Kaldı ki ben de daha önce okumuştum. Klasikleri okuduğumda lise yaşlarında olduğum için, son 5 yıldır kendime bir sistem kurdum ve her yıl bir klasiği tekrar okuyorum. Bu işten bu kadar zevk alacağımı hiç düşünmemiştim. Okuduğum yaşlarda kitaptan aldıklarım / alamadıklarım o kadar farklılık gösteriyor ki hayatın karakter üzerinde bıraktığı izlere şahit oluyorum.
Gelelim yazara; Dostoyevski büyük Rus yazar. Bunu kimse inkar edemez elbette ki. Fakat karakter olarak bakarsak pekte sevilesi bir insan değildir. Hemen hemen her türlü kötü alışkanlığı olduğu gibi bir de üstüne iyi bir Türk düşmanıdır. (Karamazof Kardeşler romanında bu düşmanlık göz önündedir) Aslına bakarsak Rus Ortodoks zihniyetin haricinde her ırk, kültür, din ve inançtan nefret eder Rus hayranı yazarımız.
Suç ve Ceza'yı ilk okuduğumda bu kadar bilgim yoktu yazar hakkında. Hatta çok büyük hayranlık duyarak okudum.
"Vay be adam bu kadar kötülüğü nasıl güzel anlatıyor" derdim. Meğer kendini anlatıyormuş
Koca yazar hakkında ne atıp tuttum ama :) hepsi doğru. En az romanları kadar etkileyici hayatı var. Zaten kurgularında yaşamından parçaları anlatıyor.
Tüm bu negatif bilgilere rağmen hayranlığımın devam etmesinin sebebi; yaşadığı her şeye rağmen hem karakterinden hem de romanlarından "insanlığı" hiç eksiltmemistir. Her zaman bir umut var.
Suç ve Ceza da işte bunu görüyoruz. İyinin içindeki kötülük, kötülüğün sadece iyi insanlarda sebep olduğu vicdan azabı ve sonunda kazanan insanlık duygusu.
Romanda baş karakter Raskolnikov yazarı temsil etmektedir. Hukuk fakültesinden ayrılan Raskolnikov, zekayı, devrimi, eğitimi, fakirliği, vicdanı, insanlığı ve toplumun değer yargıları içindeki çelişkileri yansıtıyor.
Rus edebiyatının klasik
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
''Eğer beyinlerimiz, anlaşılabilecek kadar basit olsaydı, bizler onu anlayacak kadar akıllı olamazdık.''
Gerçek hayat hikayesi, mükemmel bir kaçış öyküsü.
Yalın anlatım, öznel üslup.
Aramızdan biri yazar.
İç dünya ile yüzleşme...
Muhakkak okunması gereken bir başyapıt.
Henri....
Kelebek....
Bir kürek mahkumu...
Kelebek hikayesini okuyanımız çoktur.
Gerçek hayat hikayesi. Üstelikte birinci ağızdan satırlara dökülmüş.
Etkileyici bir yaşam!
Kelebek'le beraber zincirlenip defalarca planlar yapıp sonunda özgürlüğü yakaladığımız bir serüven.
Bizim "serüvenci" hikayesine özgür yaşamında da devam ediyor.
Banko kitabı işte bu serüvenin ikinci kısmı.
Anlatım, kurgulama tarzı aynı fakat değer yargıları bu kez biraz farklı. "Hiç okuma! tanıdığımız Kelebek gibi kalsın aklında." yorumu yapılacak kadar değişiyor Henri ve değer yargıları.
Eee birazda doğru. Henri bildiğimiz karakterinden bir süre uzaklaşıyor. Sevemediğimiz bir tip oluyor.
Olay kurgusu arasında betimlemeler, ülkelerin siyasi ve politik durumları hakkındaki yorumlar zaman zaman okuru uzaklaştıryor.
Genel bakış açısında ikinci kitap biraz olumsuz yorumlansa da benim pencerem farklı manzara gördü. Henri'nin yıllar sonra kazandığı özgürlüğün karakterine nasıl etki ettiğini merakla takip ettim. Fakat belirtmem gerekir ki ilk kitaptaki durmak bilmeyen hareketlilik ikinci kitapta yok. Ufak tefek olayların yerine Henri'nin iç dünyasını ve duygusal yaklaşımlarını buluyoruz bu kez. Yani Henri'nin çocukluğuna iniyoruz. İşte o kozadaki Kelebek bize her şeyin sebebini açıklıyor. Kitabın ortalarında kötü Henri ile barışıyorsunuz.
Kurgunun bel kemiği ise gerçek aşkı buluyor bizim oğlan. :) İntikam ateşi ile dayanılmaz şartlara dayanıp esaretinden kaçan Henri, aşk ateşiyle karşılaşınca her şeyi unutuyor. Öyle bir aşk ki karşılıklı sonsuz anlayış var. Uslanmaz serüvenci maceradan maceraya batarken sevgili eşi her seferinde en büyük destekçisi. (Bizim adamlar bir kere iş batırsa kadınlardan çekmediği kalmaz, bu parantezi çok düşündüm okurken, size de yazmadan geçemedim.) Son macerası ise gerçek
