Kitabı okuyanların yazarın anlatmak istediklerini yeterince algıladıklarını düşünmüyorum. Şehvetin iradenin, etik sınırların ve mantığın önüne geçebileceğini vurgular. Evet kitapta sanki karakterler salakmış ve mantık hataları yapıyormuş gibi görünür ancak hepsi duyguları ve arzuları ile yönetilir. Sonako her ne kadar yer yer davranışlarını rasyonalize etmeye çalışsa da başaramaz ve tutkularının yaratmış olduğu bataklığa daha da batar. Bu kitap davranışlarımızın çoğu kez belli mantıksal çerçevede veya her zaman özgür irademizle oluştuğunun değil de daha çok bilinçaltımızla ve içgüdümüzle oluştuğunun abartılı bir sunumudur.